Praktische theologie

‘Miserere mei,’ zo begint psalm 51 in het Latijn. Deze boetepsalm is in de christelijke traditie nauw verbonden met Aswoensdag. Gregorio Allegri (1582–1652) schreef een beroemd geworden toonzetting van deze psalm, met de legendarische ‘hoge c’, voor de viering in de Sixtijnse Kapel in Rome. In protestantse gemeentes in Nederland is het houden van een kerkdienst op Aswoensdag de laatste decennia in opkomst.

Een preek over Genesis en het scheppingsverhaal. Wij kennen allemaal het scheppingsverhaal, toch? ‘God schiep Adam en Eva en zei: “Gaat heen en vermenigvuldigt u.”’ Een dergelijke versimpeling én verhaspeling van de Schrift zorgt tot op de dag van vandaag voor veel ellende, vooral voor hen die niet in ‘het plaatje’ passen.

De genezing van de blindgeboren man door Jezus in Johannes 9 is een prachtig gecomponeerd verhaal: het laat zeven onder-hoofdstukjes zien, die elk een andere ontmoeting en gesprek weergeven rond dit ‘wonderteken’. Jezus roept dus nogal wat op! Hoe reageer jij daarop? Wat doe jij, als je zo door God gepakt of gegrepen wordt en je om wat het met jouw leven doet, ook nog eens vervolgd of bekritiseerd kunt worden?

Wat kunnen de gevestigde kerken leren van de aantrekkingskracht van evangelische kerken? En hoe ziet de toekomst van de kerk eruit? Deze vragen worden mij regelmatig gesteld als ik een lezing houd voor predikanten over trends en ontwikkelingen binnen evangelische en charismatische kerken. De groei van nieuwe evangelische kerken zoals die van Mozaïek roept verschillende reacties op: verwondering, verbazing, maar ook frustratie.

Dit homiletisch artikel helpt de voorganger bij het stellen van de juiste vragen, in de voorbereiding en het verkondigen in een dienst of viering.
De juiste vragen m.b.t. het Evangelie verkondigen voorkomen, dat het geloof als medicijn voor alle kwalen of gatenvuller wordt verkondigd. Het Evangelie is namelijk allereerst: toezegging, rond roepen hoe God zich nu laat kennen en wil delen, in deze wereld, vandaag aan wie hier aanwezig zijn.

We hebben drie mensen, die op één of andere manier in hun gemeente met Samen Jong aan het werk zijn, gevraagd naar hun werkwijze en ervaringen. Dit is de eerste, een goed bericht uit Boskoop.

In de kerk nemen Jezus en zijn boodschap een centrale plek in. Maar wat ís die boodschap? Hoe geven we daar handen en voeten aan? Wat denken jongeren daarbij? En wat vragen ze van ‘de kerk’?

Het tweede praktijkverhaal over ‘bezig zijn met Samen Jong’ komt uit Harderwijk: jongeren worden gezien als volwaardige leden van de kerkgemeenschap.

Wat bedoelt Samen Jong te zeggen met de kernwaarde ‘hart hebben voor jongeren’? Hebben we een beeld van wie de jongeren zijn? En waar ze behoefte aan hebben? Een grote en omvattende vraag: ‘hebben we de jongeren in onze gemeente lief?’