Prediking

Pinksteren wordt vijftig dagen na Pesach gevierd en is oorspronkelijk een oogstfeest (Exodus 34:22). Later wordt het ook het feest van de wetgeving op de Sinaï. De vrijheid die met Pesach gevierd wordt, krijgt met Sjavoeot inhoud en richting als Israël de tien geboden ontvangt en Israël de bruid van JHWH wordt. In de beschrijving door Lucas komen beide elementen terug. De prediking van Petrus blijft niet zonder vrucht: de eerstelingen van de door Jezus beloofde oogst worden zichtbaar en op de Pinksterdag is er sprake van een theofanie zoals op de Sinaï.

De gemeente lijdt onder Jezus’ afwezigheid, in het begin heel letterlijk en fysiek, nu door de uitgestelde verwachting van Jezus’ terugkeer. Hij is door een wolk of smokescreen, rookgordijn aan ons zicht onttrokken: maakt God zich onzichtbaar voor ons? Of is Jezus achter de coulissen bezig voor ons iets klaar te maken, iets voor te bereiden? Waaraan vinden we houvast? Deze preekschets biedt vanuit de Hebreeënbrief handvatten.

Dit is een heel behulpzame, actuele boekbespreking van een boek van Kees van Ekris, ‘Preken voor tijdgenoten’. Het helpt de weg vinden in deze tijd van klimaatactivisme en invloed van grote, wereldwijde machten om als voorganger je toehoorders te helpen de machten te ontmaskeren, die je verblinden en betoveren. Hoe vind je in je preken een juist midden tussen rust meegeven in de Schepper, in het verlossingswerk van Jezus Christus én de opdracht je tegen de machten te keren en je verstand te gebruiken in het eren van je Schepper?

Op de 50e dag na Pesach is het alweer feest: oogstfeest, het wekenfeest na zeven weken oogsten! In Israël leest men dan de feestrol Ruth. Een prachtig verhaal om aan de hand van mooie, kleine details het bijzondere van Gods werk in het ‘gewone’ leven te gaan zien en Gods Geest te voelen waaien… Een feest om wie weet zelf ook in de open lucht te vieren of van natuur(beelden in de presentatie van de viering) te voorzien! God aan het werk zien kan het best zo concreet mogelijk om niet in zweverigheid te belanden.

Op dit boek zat ik – en velen met mij – te wachten. Hoe gaat het, na het schrijven van zijn trilogie, verder met Dekker als denker, herder en wekker? Dekker pakt een fundamenteel sleutelwoord op uit de Bijbel en uit de gereformeerde traditie, namelijk ‘bekering’. Hij ligt er wakker van dat deze kernnotie veel te vaak afwezig is in de prediking en het missionaire werk. En daar bekering een hoofdpijler is waar ons kerkenwerk op steunt, staat niet alleen de kerk op instorten maar ook de samenleving. Het gaat immers bij bekering tegelijk om vernieuwing van ons hart, onze manier van denken én om onze daden, onze leefstijl.

Voor de tijd tussen Pasen en Pinksteren met 27 april op komst en het 10 jarig regeringsjubileum van Willem Alexander, 4 en 5 mei, is deze preekschets er één die Israëls nationaal verleden en de verbintenis aan God, ofwel Gods verbond met Israël, kan helpen in onze actuele situatie nu: hoe zijn wij door het oog van de naald ontsnapt, welke afgoden en machten zweren wij, anno 2023 af?

Deze preekschets kan worden gebruikt op de 2e zondag na Pasen. Tomas ontmoet Jezus.

Een intrigerende preekschets over ‘de heilige kus’: het is een ‘heilige’ opdracht van Paulus voor juist ons gemeente zijn in diversiteit, om elkaar met een kus te begroeten, als mannen en vrouwen, allochtonen en autochtonen, blanken en gekleurden, homo- en heteroseksuelen, zwervers en huizenbezitters … Hoe gaan we daarmee om? Ook juist in deze sinds corona als heilzaam, want preventief beschouwde ‘afstand’ en hand-op-hart-druk’? Is het een tijd- en cultuurgebonden of universele opdracht?

Lazarus’ opwekking door Jezus heeft een teken-karakter, een ander karakter dan Jezus’ opstanding. Het kan ter voorbereiding op Pasen goed gelezen worden om het reliëf dat Pasen vervolgens biedt, goed te doorleven. Rein Bos levert hiervoor een mooie preekaanzet.