Advent is een tijd van verwachting, het vieren van het moment dat God dichtbij kwam. Max Lucado nodigt je in dit boek uit om getuige te zijn van de geboorte van Christus zoals je die nog nooit eerder hebt gezien. In de Kribbe leidt je door elk van de adventdagen met een bijbelvers om over na te denken, een inspirerende passage uit enkele van zijn populairste boeken en een gebed om je te helpen de boodschap van de dag toe te passen. Sluit je aan bij Jozef en Maria in een stal, naast een herder en aan de voeten van de koning in de kribbe, terwijl je het grootste geschenk van allemaal viert.

Jezus zal, als het vleesgeworden Woord van God, een begin maken met de nieuwe schepping. Hij zal de mens vanuit de duisternis opnieuw tot leven wekken. De adventsperiode leent zich ervoor om het verlangen naar het nieuwe leven aan te wakkeren.

Van oudsher leest de kerk in Adventstijd niet alleen de verhalen van de verwachting van Jezus’ geboorte, maar ook het verhaal dat meer dan dertig jaar later speelt: van Johannes in de gevangenis. Advent is immers de tijd van verwachting en daarover gaat de vraag van de Doper: teleurgestelde verwachtingen.

Jezus groeit van kleine telg tot een zichtbare vaandel voor iedereen. Met hem als baken kunnen wij leren groeien in vrede en gerechtigheid. Zo kunnen we gestalte geven aan het visioen van een geheelde wereld dat Jesaja schetst.

De adventperiode nodigt ons uit tot bezinning, verwachting en vreugde. We leven toe naar kerst. Boeken kunnen helpen om bewuster toe te leven naar de geboorte van Christus, stil te worden in het ritme van het kerkelijk jaar en vanuit geloofsperspectief het licht in de duisternis te zien. Hieronder vind je zes aanbevolen titels, elk met een eigen invalshoek — geschikt voor persoonlijk gebruik of om te gebruiken ter voorbereiding van de kerstdienst. En natuurlijk ook een vrolijk kinderboek.

‘Gaudete!’ is van oudsher de naam van de derde Adventszondag, afgeleid van de introïtus voor deze dag: ‘Gaudete in Domino semper. Iterum dico: Gaudete!’ (Fil. 4,4). Je zou verwachten dat in het alternatieve spoor dit gedeelte van Filippenzen 4 op de derde zondag geplaatst werd in plaats van op de vierde. Toch is nu voor de vierde Adventszondag gekozen. Valt dat op één of andere manier te rechtvaardigen of te verklaren?

Lucas vertelt het verhaal van de aankondiging aan Maria, de annunciatie. Traditioneel wordt de annunciatie beschouwd als het moment van Jezus’ menswording. Maar als we de tekst lezen met aandacht voor Lucas’ septuagintische taalgebruik, verschijnt toch een ander accent. Dan zien we hoe een vrouw in een vernederende situatie de belofte krijgt van bescherming onder Gods vleugels. Zij is zelf een van die vernederden over wie zij later in het Magnificat zal zingen.

Deze passage uit de Filippenzenbrief staat vol krachtige taal en beelden, die ook in het kader van Advent prachtig oplichten. Het is zinvol eerst nader te bezien waartegen Paulus zich verzet, om vervolgens stil te staan bij de weg van Christus waaraan hij zich wil spiegelen.

De Adventstijd is een tijd van verwachting. De lezing uit Jesaja 65 sluit daar mooi bij aan. Het gaat er over een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Het leven is er goed en iedereen is gelukkig. Alle ellende en alle verdriet van vroeger worden vergeten. Het meeste in dit gedeelte zal de kerkgangers onmiddellijk aanspreken. De enige dissonant lijkt te zijn dat mensen uiteindelijk toch zullen sterven, al is het dan op een hoge leeftijd.