Kind in de kribbe

Wie schrijft over politiek in de eerste eeuw, in het Nieuwe Testament, moet zich er allereerst rekenschap van geven dat de term in zekere zin een anachronisme is. Politiek en religie zijn allebei moderne labels die betrekking hebben op ideeën en instituties. Zo wordt religie meestal gezien als een samenspel van overtuigingen en rituelen die in georganiseerde vorm door een geloofsgemeenschap gepraktiseerd worden. Er is een normatief element aan: dit moet je wel geloven, dat niet. En er is een sociale organisatievorm aan verbonden. Hetzelfde geldt voor ‘de politiek’: ook hier is het een samenspel van ideeën en praktijken, verbonden aan organisaties als een parlement en politieke partijen. Bij het bestuderen van de politieke dimensies van het optreden van Jezus moeten we dit anachronistische aspect van beide termen in ons achterhoofd houden.

Heb je behoefte aan bezinning deze zomer? Doe nu een tiendaagse retraite met ‘Mariamomenten’ van Eline Hoogenboom. We zetten iedere dag een meditatie online. Vandaag meditatie 8: In de greep van de duivel.

In het leven van Jezus is gerechtigheid essentieel. In deze preekschets verklaart Jezus dat Gods gerechtigheid te volbrengen het wezen van zijn roeping en zijn komst op aarde is. Zijn doop door Johannes is daarvoor fundamenteel.