Menu

Basis

Lazarus; rouw en verdriet

Het verhaal van Johannes 11

De opwekking van Lazarus,
De opwekking van Lazarus, Athene, 12-13e eeuw, Ikoon uit privé collectie.
De Jezus van Johannes lijkt een onbewogen mens. In de meest precaire situatie, bij zijn arrestatie, vermeldt Johannes dat Jezus alles weet wat hem zal overkomen. Hij houdt de regie en hij wordt niet overheerst door emoties. Des te opvallender is het dat Jezus bij de dood van Lazarus, verteld in Johannes 11, huilt. Wat betekenen de tranen van Jezus in deze passage en hoe rouwen de mensen om hem heen? We kijken eerst naar de opbouw van de tekst en stellen daarbij enkele vragen, vervolgens besteden we aandacht aan de verschillende vormen van rouw en de bijbehorende emoties die

Wellicht ook interessant

Auteur zit met gevouwen handen op een bankje, zwart-wit beeld
Auteur zit met gevouwen handen op een bankje, zwart-wit beeld
None

Interview: “Ik wil een eerlijk gesprek over de doodswens”

Mensen die niet meer willen leven, krijgen niet zomaar euthanasie. Er zijn strenge eisen waaraan moet worden voldaan, voordat het eigen leven bewust gestopt kan worden. Maar als een euthanasieverzoek wordt afgewezen, is de wens om te sterven vaak niet verdwenen. Soms kiezen mensen dan voor ‘de autonome dood’, een zelfgeorganiseerd levenseinde. Hoe is dit voor nabestaanden? Krina Huisman deed er onderzoek naar en schreef het boek Nabestaan. Leven na de autonome dood. Redacteur Maartje Amelink ging met haar in gesprek.
Een houtsnede uit 1999 van Willy van der Duyn met als titel Geen droom bakert je in windselen.
Een houtsnede uit 1999 van Willy van der Duyn met als titel Geen droom bakert je in windselen.
Basis

Lazarus voorbij

AI zo lang als er mensen bestaan, gaan ze ook dood. Het zou dus moeten wennen, maar dat is niet zo. En daar zijn wel wat redenen voor: onze herinnering reikt niet tot de eerste mens; voor eenieder is er altijd een eerste betreurde dode in zijn of haar leven. Daarbij is de dood geen optelsom van steeds en altijd hetzelfde. Sterft er iemand, dan nemen we afscheid van een persoon zoals er nooit eerder een geweest is, en ook nooit meer een zal zijn. Vervelend is ook dat de dood zo veel gezichten heeft. Mensen kunnen vreselijk sterven, maar ook heel mooi. Veel te jong, en ja, soms ook te laat. In verzet, maar ook in overgave. Overvallen, maar ook voorbereid. Zinloos, maar ook zinvol.

Nieuwe boeken