Met lege handen

In de rubriek ‘Teksten voor onderweg’ willen we vanuit de redactie u woorden aanreiken om mee op weg te gaan in het pastoraat, in het bezoekwerk: een lied of gedicht, een gebed, met een korte toelichting. We hopen dat u het als bruikbaar waardeert…

Wat neem je mee als je op huisbezoek gaat? Een mooie gedicht, een lijstje met bemoedigende Bijbelteksten, een afbeelding van een schilderij, of …
En neem je dan iets mee waar je zelf kracht en moed uit put, of probeer je voor ogen te hebben wie je bezoekt en pas je je keuze daaraan aan? Deze keer staat er in deze rubriek geen afbeelding, Bijbeltekst of gedicht. Ik deel de ervaring om ‘met lege handen’ te komen.

Als ik op huisbezoek ga, kom ik graag met lege handen. Tijdens een gesprek vertrouw ik op de schat aan teksten, die ik in mijn hoofd en hart meedraag: Bijbelteksten, liedteksten, gedichten. Daar vertrouw ik op. Voorin mijn gedachten zitten de Bijbelteksten en liederen van de zondagen voorafgaand én volgend op het bezoek. Ze komen geregeld ter sprake in gesprekken, ook doordat ik ze actief aandraag, om het gesprek te verdiepen.

Het is een bewuste keuze om ook zonder Bijbel op pad te gaan. Als er tijdens het gesprek een Bijbeltekst resoneert en ik die woorden met elkaar wil lezen, vraag ik mensen naar hun eigen Bijbel. Die Bijbel ligt soms voor het grijpen, soms ligt hij te verstoffen. Bij de één wordt er dagelijks uit te gelezen, bij de ander is er geen traditie (meer) om regelmatig de Bijbel open te slaan.

Die Bijbel ligt soms voor het grijpen, soms ligt hij te verstoffen

Vraag naar een Bijbel

De vraag naar een Bijbel om tijdens het gesprek samen uit te lezen, roept altijd wat op. Ik hoor over familiebijbels, waardoor er een gesprek ontstaat over geloofsoverdracht. Een ander vertelt, dat ze de Bijbel heeft weggelegd, door de moeite die ze heeft met verhalen over God en geweld, waardoor het gesprek komt op geloofservaringen en godsbeelden. Er zijn mensen die vertellen hoe ze na het overlijden van een partner niet meer uit de Bijbel lezen, ‘want dat deed zij altijd’. En ik hoor hoe kostbaar het dagelijks lezen is en wat dat brengt.

Zo roept de vraag naar de eigen Bijbel heel veel op, nog voor je  het boek openslaat. En als we dan samen lezen en we de Bijbel zo gebruiken, raakt dat veel mensen. Omdat je sámen leest, uit hun eigen Bijbel. En dan maakt het niet uit of ze die Bijbel koesteren, of hadden weggeborgen. Er ontstaat ruimte voor een open gesprek, van hart tot hart, over wat raakt en bezighoudt.