Mijn favoriete dag

Wat is jouw favoriete dag? vroegen we. Twee mensen geven antwoord. Voor de een is het een jaarlijks terugkerende dag, voor de andere een wekelijkse avond.

Woensdagavond

We hebben net gegeten, en niet alleen mijn maag is vol, maar ook mijn hoofd. Sportkleren van de jongste die nog snel in de was moeten, een lekke achterband van de oudste en geen tijd om hem te plakken, een telefoontje naar de huisarts dat ik al dagen heb uitgesteld. Mijn hoofd loopt over, maar nadat ik de wasmachine heb aangezet op het kortste programma en bandenplakkers heb klaargelegd, pak ik mijn vest, muziekstandaard, en koormap. Ik bel mijn carpoolmaatje en even later zijn we onderweg naar Wageningen. Terwijl we bijpraten over familie, werk en kerk, realiseer ik me dat de week alweer over de helft is.

Ik laat mijn schouders zakken en adem uit. De zon verdwijnt achter de Grebbeberg, een zwerm spreeuwen vliegt over. Een jogger, compleet met veiligheidshesje en bungelende lampjes, werkt zich in het zweet op het fietspad. Op de stoep daarnaast sjouwen studenten met een tweepersoonsledikant. Even later zoek ik mijn plek tussen de sopranen. Vertrouwde geluiden klinken: de waterkoker, rinkelende kopjes, de houten theedoos op de toog. Geschuif van stoelen over de vloer, gelach, een eerste akkoord dat wordt aangeslagen. Ik stuur een appje over de gymkleren die uitgehangen moeten worden en zet dan mijn telefoon op stil. Morgen ben ik er weer, maar vanavond even niet.

30 januari 1943

Mijn favoriete dag is mijn geboortedag, 30 januari 1943. Ik kwam op deze dag op aarde en ik dank mijn vader en moeder voor dit leven. Door God aan mij gegeven. Zij hebben goed voor mij gezorgd, daar ben ik heel mijn leven mijn ouders dankbaar voor; zij stonden altijd klaar voor mij, niets was hun teveel. Ik denk nog elke dag aan mijn ouders, hoe zij leefden in alle eenvoud.