Op het rechte spoor houden

Bij Ezechiel 33,7-11 en Matteüs 18,15-20

Spel en gesprek

Roep als voorganger drie kinderen naar voren: ‘We gaan blindemannetje spelen.’

Eén kind bind je een blinddoek voor.

Een ander gaat aan de overkant staan. Met zijn stem roept hij het kind naar zich toe met: ‘Een stapje naar links, naar rechts, naar voren,’ enzovoort.

Een derde kind legt een paar obstakels op de route.

Aan het eind vraag je aan het roepende kind: ‘Waarom heb je hem/haar om die obstakels heen geleid?’

Het antwoord zal ongeveer zijn: ‘Omdat hij/zij er anders tegenaan botst.’

Dan zeg je: ‘Goed gedaan! Stel dat die obstakels kampvuurtjes waren, of een diep gat, of een boomstronk, dan heb jij hem/haar voor gevaar behoed. Als je nu niets had gezegd en hij was in een diep gat gevallen, wat was er dan misschien gebeurd? Kapotte knie, hersenschudding… Was dat dan jouw schuld geweest?’

Praat over waarschuwen, medeplichtigheid en verantwoordelijk zijn voor elkaar.

Als je ziet dat een kaars omvalt op de vloer… Wat doe jij dan?

Als je weet dat een kind erg ziek is… Wat kun jij dan doen?

Als je ziet dat kinderen elkaar schoppen tijdens de schoolpauze…

Wat doe je dan?

Als je weet dat in een land honger wordt geleden… Moet je daar dan iets aan doen? Wat kún je doen?

Gedicht

kinderen dichtbij
of kinderen ver weg

houd elkaar vast
en laat elkaar niet stikken

het gaat om wij
en niet om ikke