Premium

Preekschets 1 Thessalonicenzen 4:14

Laatste zondag van de voleinding of Eeuwigheidszondag of Laatste zondag van het kerkelijk jaarWant als wij geloven dat Jezus is gestorven en is opgestaan, moeten wij ook geloven dat God door Jezus de doden naar zich toe zal leiden, samen met Jezus zelf.1 Tessalonicenzen 4:14Schriftlezing: 1 Tessalonicenzen 4:13-18Zie ookPreekschets 1 Thessalonicenzen 1:10Het eigene van de zondagDeze zondag is de laatste van het kerkelijk jaar. Deze is gericht op de voleinding, waarbij we uitzien naar de voltooiing van Gods werk. Daarbij gaat het om de komst van zijn Koninkrijk, zijn heerschappij over heel de schepping. Op deze zondag worden in veel

Wellicht ook interessant

Afbeelding van skeletten die verschillende houdingen aannemen, tegen een gele achtergrond.

None

‘Staan de deuren van de hemel wel voor mij open?’

De laatste levensfase: geestelijk verzorgers zijn ermee vertrouwd. Maar welke geloofshoudingen treffen ze op het sterfbed aan? Annelies Brinkhuis-Brouwer schreef er onder meer over in Hoe het ook loopt: verhalen over verlies, veerkracht en vertrouwen. Drie van deze verhalen publiceren we de komende tijd op Theologie.nl. In het eerste verhaal, ‘Hoop’, ontmoeten we een man die opeens twijfelt of de deuren van de hemel wel voor hem openstaan.

None

Gouden tabletten: een reispas voor het dodenrijk

Gouden tabletten met Oudgriekse teksten werden vanaf de vierde eeuw v.Chr. aan overledenen meegegeven. Ze bevatten aanwijzingen voor de reis door de onderwereld en het bereiken van een gelukkig leven na de dood. De teksten benadrukken de goddelijke afkomst en rituele reinheid van de ingewijde, die herboren kan worden als god. Hoewel vaak aan orphisme verbonden, is de precieze religieuze stroming onbekend.

None

Eleusische mysteriën

Mysterieculten boden ingewijden religieuze ervaringen en hoop op een beter leven na de dood. De Eleusische mysteriën, gewijd aan Demeter en Persephone, waren het bekendst. Tijdens geheime rituelen maakte men een overgang van duisternis naar licht. De inwijding beloofde goddelijke bescherming en een beter lot in het hiernamaals. Rituele reinheid en correcte ceremoniën stonden centraal; een moreel leven was niet altijd vereist.