Frank Bosman schreef eerder al een column over seksualiteit en theologie. Hij pleit ervoor theologen te betrekken in gesprekken over seksualiteit, samen met mensen uit andere disciplines. Ik zou het wat sterker willen beweren. Vanuit bijbel en theologie hebben we een boodschap over seksualiteit die de hele wereld mag horen. Ook onze eigen kerkelijke wereld overigens.

Het kunstwerk van Marieke Ploeg, Asjera’s terugkeer, heeft veel stof doen opwaaien. Is er ruimte in theologie of cultuur voor een vrouwelijk godsbeeld? Roos van Doorn komt niet met een betoog maar met een ervaring van transformatie.

Dat de verkiezingsuitslag voor de Tweede Kamer van afgelopen november, voor veel mensen erg hard aankwam, merkt ook theoloog-columnist Alexander Noordijk. Het is makkelijk om op zulke momenten in harde taal te verzanden; om zelf uit te gaan sluiten, wanneer je je uitgesloten voelt. Hoe kunnen we hiermee omgaan?

Een rubriek met prangende vragen en accurate antwoorden, dat is Lieve Toos. Heeft u ook een pijnlijke of een prangende vraag waar u graag een accuraat en adequaat antwoord op krijgt? Stuur het naar de redactie van Woord & Dienst ([email protected]).

In een themanummer over vrome vrouwen moet het natuurlijk ook gaan over vrouwen in de kerk en hoe we daar naar haar kijken en met haar omgaan. Hoe vrouwvriendelijk zijn we daar? Of niet?

‘Het is met name de omgeving die bewust maakt van kleur. Alles is relatief. Of iets groen of blauw is, hangt af van de omgeving,’ zegt Patricia Ringeling. Ze heeft op katholieke lagere en middelbare scholen gezeten maar gaat niet naar de kerk. Haar stel ik (ongemakkelijke) vragen over huidskleur

Mensen zijn zich steeds meer bewust van de eigen ‘kleur’. Maakt dat een gemeente veelkleurig? Of is er nog iets meer nodig?

Hoe ben je er als kerk voor alle generaties? Dat is een vraag waar in kerken vaak veel aandacht, energie én frustratie in gaat zitten. Een kerk zonder jongeren is een kerk zonder toekomst, zo lijkt het soms. Het is de vraag of dat klopt: ook zonder jongeren kan een kerk een toegewijde gemeenschap van Jezus Christus zijn. Soms gaat dat zelfs beter als je niet alleen maar kijkt naar de leeftijdsverdeling in de kerk.  

Onlangs was ik in het Kröller-Müller Museum. Terwijl ik daar liep, viel het me ineens op: het contrast tussen de rijke uitstraling van het museum en de onderwerpen die Van Gogh koos. Denk aan titels als ‘Kop van vrouw,’ ‘De zaaier’ en natuurlijk ‘De aardappeleters.’ Wat een kunstenaar ben je als je miljoenen mensen vol bewondering kunt laten genieten van een armelui’s familie die een pan met het goedkoopste voedsel naar binnen lepelt!