Een naam is een sleutel tot wie we zijn, tot onze geschiedenis en toekomst. Zonder naam geen identiteit: alsof je niet bestaat. Veel mensen vragen zich af waar hun naam vandaan komt — wie hem gekozen heeft, wat hij betekent, en waarom zij juist die naam hebben gekregen.
Een icoon laat ons iets zien van Gods Koninkrijk. Wanneer we een icoon bekijken, maken we ons voor een moment los van de wereld. We verbinden ons met het hogere, met God.
Na de geboorte van een baby volgt vaak kraambezoek. In Lucas 2 lezen we hoe de herders als eersten hoorden over de geboorte van Jezus. Ze gingen meteen op weg, en vonden Maria, Jozef en het kind dat in de voederbak lag. Een herder vertelt over zijn werk, en over die ene nacht waarin de engelen zongen.
Waar komt de kerststal eigenlijk vandaan? Wie is ermee begonnen en waar stond de eerste? Niet zo moeilijk te bedenken dat het (er komen immers heel wat dieren bij kijken…) van de heilige Franciscus komt. Hier het hele verhaal…
In onze gepolariseerde samenleving, waar alle tegenspraak over elkaar heen buitelt, blijft deze zin haken. Het klinkt in de Bijbel zo vertrouwd als het gaat om Jezus, die tegen de Farizeeërs in gaat en daar een teken van tegenspraak is. Hij laat zich niet de mond snoeren door gezagsdragers vanuit de tempel. Dat klinkt stoer, toch? Iemand die opkomt voor recht en gerechtigheid, die opkomt voor kwetsbaren, die opkomt voor Gods Koninkrijk. Daar zijn wel een paar mooie plaatjes bij te verzinnen. Helemaal mooi!
De twee grootste christelijke feesten – Kerst en Pasen – worden voornamelijk ’s nachts gevierd: in de heilige Kerstnacht van Jezus’ geboorte en in de heilige Paasnacht van Jezus’ overwinning op de dood.
Dag en nacht zijn twee verschillende manieren om de wereld te ervaren. Het daglicht volstaat voor onze dagelijkse bezigheden. Maar pas als de zon ondergaat en we onze ogen naar de sterrenhemel kunnen opheffen, zien we het: alles wat we overdag waarnemen, de wereld zoals wij die kennen, onze hele planeet, is slechts een onbeduidend stofje in een geheel dat ons oneindig ver overstijgt.
Jezus groeit van kleine telg tot een zichtbare vaandel voor iedereen. Met hem als baken kunnen wij leren groeien in vrede en gerechtigheid. Zo kunnen we gestalte geven aan het visioen van een geheelde wereld dat Jesaja schetst.
‘Jezus is Heer’ is de centrale belijdenis van het Nieuwe Testament. Het is een geweldige bemoediging in een context waarin we ons vaak klein en machteloos voelen tussen allerlei machten die ons leven bepalen. Politieke machthebbers die koste wat kost hun invloedssfeer willen vergroten; economische systemen die het moeilijk maken om voor de zwakken en de aarde op te komen; persoonlijke verslavingen die ons gevangenhouden. Veel mensen in de marge van de maatschappij weten dat natuurlijk allang. Voor mijzelf hebben acht jaar in de Centraal Afrikaanse Republiek, één van de armste en onrustigste landen in Afrika, bijgedragen aan dat bewustzijn. Het is de laatste jaren versterkt door politieke ontwikkelingen in de Noord-Atlantische wereld waar ik me toch lang veiliger heb gevoeld.
Vanaf de oorsprong klinkt Gods stem over schepping en geschiedenis van mensen (Ps. 29). Dit goddelijk spreken van wijsheid ervaren de eerste christenen in Jezus. Zoals regen neerdaalt uit de hemel en de aarde doordrenkt om daarna tot God terug te keren, zo is het ook met Jezus. In die beweging weet de gemeenschap rond Johannes zich opgenomen. Het laat hen opnieuw geboren worden als Gods kinderen, in een leven met eeuwigheidswaarde. Vanuit dit inzicht gaan ze in gesprek met hun joodse geloofsgenoten.
