Johannes heeft het in zijn kerstevangelie niet over het kleine en kwetsbare. Hij gebruikt grote woorden: genade en waarheid. Wellicht kunnen we daar al iets van zien in het kind in de kribbe…
Elke geboorte is een wonder voor ouders en dierbaren. Tegelijk is er één ding dat alle mensen met elkaar verbindt: dat iedereen een keer geboren is. Zo is ook Jezus geboren: de Zoon van God. Zijn geboorte was enerzijds niets bijzonders. Maar misschien is het kerstfeest daarom juist wél heel bijzonder – omdat het zo gewoon en herkenbaar is.
Uiterlijk lijk ik het meest op mijn vader. De ondeugd heb ik van mijn moeder. Veel verder kan ik zelf niet terugkijken. Misschien dat mijn voorouders veel meer invloed hebben op wie ik ben dan ik zelf kan bevroeden. Natuurlijk kun je niet alles herleiden tot de genenpoel waaruit je ontstaan bent. Opvoeding, ervaring, je eigen levensweg… ze bepalen mede wie je nu bent. Hoe zit dat met Jezus?
Een naam is een sleutel tot wie we zijn, tot onze geschiedenis en toekomst. Zonder naam geen identiteit: alsof je niet bestaat. Veel mensen vragen zich af waar hun naam vandaan komt — wie hem gekozen heeft, wat hij betekent, en waarom zij juist die naam hebben gekregen.
Een icoon laat ons iets zien van Gods Koninkrijk. Wanneer we een icoon bekijken, maken we ons voor een moment los van de wereld. We verbinden ons met het hogere, met God.
Na de geboorte van een baby volgt vaak kraambezoek. In Lucas 2 lezen we hoe de herders als eersten hoorden over de geboorte van Jezus. Ze gingen meteen op weg, en vonden Maria, Jozef en het kind dat in de voederbak lag. Een herder vertelt over zijn werk, en over die ene nacht waarin de engelen zongen.
Waar komt de kerststal eigenlijk vandaan? Wie is ermee begonnen en waar stond de eerste? Niet zo moeilijk te bedenken dat het (er komen immers heel wat dieren bij kijken…) van de heilige Franciscus komt. Hier het hele verhaal…
In onze gepolariseerde samenleving, waar alle tegenspraak over elkaar heen buitelt, blijft deze zin haken. Het klinkt in de Bijbel zo vertrouwd als het gaat om Jezus, die tegen de Farizeeërs in gaat en daar een teken van tegenspraak is. Hij laat zich niet de mond snoeren door gezagsdragers vanuit de tempel. Dat klinkt stoer, toch? Iemand die opkomt voor recht en gerechtigheid, die opkomt voor kwetsbaren, die opkomt voor Gods Koninkrijk. Daar zijn wel een paar mooie plaatjes bij te verzinnen. Helemaal mooi!
De twee grootste christelijke feesten – Kerst en Pasen – worden voornamelijk ’s nachts gevierd: in de heilige Kerstnacht van Jezus’ geboorte en in de heilige Paasnacht van Jezus’ overwinning op de dood.
Dag en nacht zijn twee verschillende manieren om de wereld te ervaren. Het daglicht volstaat voor onze dagelijkse bezigheden. Maar pas als de zon ondergaat en we onze ogen naar de sterrenhemel kunnen opheffen, zien we het: alles wat we overdag waarnemen, de wereld zoals wij die kennen, onze hele planeet, is slechts een onbeduidend stofje in een geheel dat ons oneindig ver overstijgt.
