De mens is een vragend wezen. Maar wat gebeurt er eigenlijk als we vragen? Wie of wat doet ons die vragen stellen? En waar brengen vragen ons uiteindelijk naartoe? In Waarom vragen we? neemt Erik Oevermans ons mee op een verrassende ontdekkingstocht naar de oorsprong en diepte van ons vragen. Al schrijvend volgt hij het spoor van de vraag zelf – door in gesprek te gaan met grote denkers, maar evenzeer met zijn eigen verwondering en ervaring. Zo ontvouwt zich een fascinerende reis die niet alleen ons vragen, maar ook ons mens-zijn in een oorspronkelijk licht zet.

‘In november 2014 kreeg ik van de artsen te horen dat ik niet meer beter zou worden van mijn ziekte.’ Met die indringende zin begint De Onderstroom, het boek dat Ans van Keulen schreef na de diagnose van ongeneeslijke kanker. Wat volgde, was een spirituele zoektocht, waarin zij de belangrijkste thema’s uit haar leven optekende – niet alleen voor haar twee jonge kinderen, maar ook voor haar vrienden en alle mensen die zij in haar korte maar intense leven wist te raken. Een terugblik door Marianne Vonkeman, die haar persoonlijk kende.

Wat doet regelmatige stilte met je? De protestantse kerk Lux Mundi in Lexmond organiseert tussen Pasen en Pinksteren iedere ochtend stiltetijd om dat te ervaren. Een kort moment om de dag bezinnend te beginnen en je samen met anderen te richten op een tekst, een lied en de stilte zelf. Irna van der Wekke doet mee met de stiltemomenten en deelt haar ervaringen op Theologie.nl. Hoe beleeft zij deze meditatieve oefeningen?

De kerk belijdt dat de heilige Geest Heer is en levend maakt. Maar wat betekent dit concreet voor ons dagelijks leven en de wereld om ons heen? In Een weldadige kracht. Christelijk geloof en het alledaagse in het licht van de Geest onderzoekt Kees van der Kooi de betekenis van de Geest voor het leven van Jezus, voor zijn volgelingen en voor ons alledaags bestaan.

Gesprekssuggesties bij het juninummer van Open Deur, over ‘Vergeven’.

Vergeven is een zoektocht naar wat je te doen staat, en naar welke ruimte er is vanbinnen.

Het eerste gebed in de oecumenisch-protestantse kerkdienst is het drempelgebed. Er wordt schuld beleden en om vergeving gevraagd. Iemand omschreef dat ooit als ‘voeten vegen’ voor de ontmoeting met het heilige.

We worden opgeroepen om te vergeven. Is het niet voor de ander, dan wel voor onszelf. Maar wat als het niet lukt? Kun je dan wel verder, en hoe?

Jezus sloot niemand uit. Hij sprak met iedereen, zonder uitzondering. Hij leerde ons hoe vergeving eruit kan zien.