Vergeving is iets wat je moet krijgen. Acceptatie is iets wat je jezelf kunt geven.

Hoe leiden we een leven dat rechtdoet aan God, de ander en onszelf? Wat gebeurt er als we daarin onze grenzen, ons onvermogen kennen?  

In een eerder artikel besprak Bernd Hirschfeldt het Joodse begrip lashon hara – de ‘kwade tong’, oftewel kwaadspreken over anderen. Maar wat als we het eens omdraaien? Bestaat er in de Joodse traditie ook een term voor goed spreken over anderen – misschien zelfs als positief gebod? Jazeker! Maak kennis met lashon hatov: de ‘goede tong’. Een begrip waar veel minder over geschreven wordt, maar dat des te meer te zeggen heeft.

Let us dream – the path to a better future, zo heet een boek van paus Franciscus. De profeet Jeremia wil mensen juist uit de droom helpen, in Gods grimmige realiteit. En onze Heer Jezus Christus wil dat onze ogen opengaan voor de kairos van zijn aanwezigheid; dat we deze tijd weten te duiden.

Waken is vechten tegen de slaap. Koffiedrinken, nootjes kauwen, frisse lucht inademen, voortdurend aan het werk zijn tegen die geweldloze, maar zeer opdringerige vijand van de slaap. Het is onze veeleisende roeping als gelovigen. Laat deze wereld je niet bedwelmen. Laat de continue branding van de actualiteit je niet in slaap brengen. Blijf de ware wereld verwachten, die deze wereld zal laten verdwijnen als een droom na het ontwaken.

De teksten voor deze zondag cirkelen rond de waarde van aardse bezittingen. Het meest illusieloos lijkt de kenschetsing ervan in Prediker 2. Het Hebreeuwse woord waarmee de waarde ervan wordt aangeduid is hèbhèl. De stam van dit woord hbhl heeft de betekenis van: lucht, adem, iets wat vervliegt. In het Hebreeuwse deel van de Bijbel komt deze stam 86 keer voor, waarvan 81 maal als zelfstandig naamwoord, en daarvan 38 keer in het boek Prediker. Prediker 2,1-11 wordt er in de verzen 1 en 11 als het ware door omlijst.

In Lucas 10,25 stelt een wetgeleerde de vraag wat hij moet doen om het eeuwige leven te beërven. Vlak daarvoor zegt Jezus dat vele koningen en profeten hebben willen zien wat zijn discipelen gezien hebben en hebben willen horen wat zij gehoord hebben, namelijk dat de boze geesten zich onderworpen hebben en Jezus de satan uit de hemel heeft zien vallen (vgl. 10,17-18). De doorbraak van het Koninkrijk Gods: armen worden opgericht, rijken worden ledig heengezonden.

Wat doet regelmatige stilte met je? De protestantse kerk Lux Mundi in Lexmond organiseert tussen Pasen en Pinksteren iedere ochtend stiltetijd om dat te ervaren. Een kort moment om de dag bezinnend te beginnen en je samen met anderen te richten op een tekst, een lied en de stilte zelf. Irna van der Wekke doet mee met de stiltemomenten en deelt haar ervaringen op Theologie.nl. Hoe beleeft zij deze meditatieve oefeningen?

We schrijven, praten, becommentariëren en roepen wat af — ook als theologen en theologie-geïnteresseerden. Columns doen lustig een duit in het zakje. Er valt ook veel te reflecteren, te duiden en te bevragen, ook in de kerk. Deze weken vliegen de vergaderingen, studiedagen, rapporten en bezinningsbrochures me om de oren. Alsof we in de kerk ongemerkt steeds harder gaan roepen, om boven het lawaai uit te komen. We praten veel, maar wat zeggen we eigenlijk? Verliezen we ons in onze woordenbrij? En… waar blijft onze stem tegen onrecht, vernieling en militarisering?