Mijn vis
We vroegen drie mensen naar ‘hun vis’: een marktkoopman voor wie het verkopen van vis zijn inkomen betekent, een hobbyvisser die tot rust komt aan het water, en een geestelijk verzorger.
We vroegen drie mensen naar ‘hun vis’: een marktkoopman voor wie het verkopen van vis zijn inkomen betekent, een hobbyvisser die tot rust komt aan het water, en een geestelijk verzorger.
Theoloog en vrijmetselaar Rinus van Warven schetst de symboliek binnen de vrijmetselarij. Drie symbolen staan centraal: het Licht, de Tempel en reizen. Hij ziet Jungs beschrijving van ‘reizen’ als een samenvatting van de Bijbel: het leven is een grote reis naar de andere kant van de werkelijkheid waar de creativiteit begint.
Wij en zij, ik en jullie, ik en hunnie: allemaal tweedelingen. Maar nu: ik en wij. Als het leven wiskunde was, kon je eenvoudig zeggen dat ik een deelverzameling was van wij, met cirkels die elkaar deels overlappen. Maar gelukkig is het leven ingewikkelder dan wiskunde.
In de woongemeenschap van Klooster Nieuw Sion wonen vijftien volwassenen en acht kinderen. Hoe is het om te wonen in een gemeenschap? Hoe schakel je tussen ‘ik’ en ‘wij’? Voor Open Deur spraken we met Renée Tanis-Wierenga. Samen met haar man leidt Renée de woongemeenschap.
Wie zich verwondert, komt niet snel tekort, zo schrijft Jan Martijn Abrahamse als slotzin in zijn bijdrage over zingevingsschaarste. Hij beschrijft de zingevingsschaarste in ons land (en in een groot deel van West Europa en Noord Amerika voeg ik gemakshalve even toe) en dat doet hij heel treffend. Het is ook schrikken als je ziet waar een ‘gemiddelde’ Nederlander zich druk om maakt en hoe de verschillen tussen arm en rijk alsmaar groeien – de voedselbank heeft het drukker dan ooit.
‘Ik heb er geen woorden voor.’ Het wordt vaak gezegd in situaties waarin men niet weet hoe de ander te troosten. Maar ook als de spreker iets wil mededelen dat hem of haar zeer heeft aangegrepen, zoals de schilderijen van Anselm Kiefer, het uitzicht in de Grand Canyon of een doelpunt van Marco van Basten.
Woorden zijn krachtig, maar stilte is dat ook. Stiltes voeren de spanning op en laten die weer wegebben. Stiltes zorgen ervoor dat we beseffen wat we zojuist hebben gezegd. En ook gebeurt er in de stilte, zonder woorden, soms iets nieuws en onverwachts.
In Genesis 9 en Johannes 8 wordt verteld over iemand die iets verkeerds heeft gedaan. Maar het is niet de zondaar die hier centraal staat. Hoe zit het met ons oordeel?
Theoloog Jan Venderbos las ‘De mens achter de monnik. Een leven in dagboeken.’ Een bloemlezing van de dagboeken van Thomas Merton, nu vertaald in het Nederlands. Het leverde de recensent vele intieme lees-uren op. ‘Niets raakt verloren in de liturgie van het licht.’