We hebben apps op onze telefoon voor van alles en nog wat. Zit daar bij u ook de kerkapp bij? Heeft u daar plezier van, of doet u (of uw gemeente) er niet in mee? In deze bijdrage een uitnodigend verhaal.

Kan kunstmatige intelligentie (AI) een hulpmiddel zijn in het pastoraat? Of hebben we er als bezoekmedewerkers alleen maar last van?

De digitale wereld heeft tal van voordelen en gemakken. Maar er kan ook eenvoudig misbruik gemaakt worden… van het vertrouwen, van de anonimiteit, van het menselijk meeleven. En zulk misbruik kan ook hinderen als iemand écht hulp nodig heeft.

In de digitale wereld spelen influencers een grote rol. Jongeren met een mening, een boodschap, voor zoekers, ook voor God- en geloof-zoekers. Hoe gaat dat? En hoe kan (en moet) de kerk daarbij aansluiten en hen behulpzaam zijn?

“Mevrouw, dank u. Die preek leek voor mij geschreven.” Na de dienst komt hij naar me toe. Een oudere man, pas weduwnaar. Zijn verdriet is groot, maar hij staat er niet alleen voor. Achter hem staat een gemeenschap die hem kent, draagt en opvangt. In veel Zeeuws-Vlaamse dorpen is dit nog dagelijkse realiteit. Ik kom er als gastpredikant. Gemeenten zijn soms verspreid over meerdere dorpen. De ene zondag hier, de andere daar. Wie niet meer kan rijden, wordt opgehaald. Zorg is hier geen systeem, maar iets wat mensen gewoon voor elkaar doen. En toch.. er knelt iets.

Soms zijn er windows of opportunity waarop de geschiedenis een andere wending had kunnen nemen, maar dat niet heeft gedaan. Martijn Stoutjesdijk licht drie van zulke momenten uit in de geschiedenis van christendom en slavernij. De christelijke leer is gebruikt ter verdediging van slavernij, maar ook ter veroordeling. Stoutjesdijk illustreert dat laatste aan de hand van het vroege christendom, Macrina de Jongere en Hendrik Millies.

Martine Meijers gaat in gesprek met Niek Everts (Bree, 1967), straatpastor in Antwerpen en bezielster van ’t Vlot, een dagopvang voor mensen aan de rafelrand van de maatschappij. Niek vertelt hoe ze bij ’t Vlot betrokken is geraakt, waarom de mensen die daar aankloppen haar raken en legt het belang uit van de presentiemethode in haar werk. “Niet invullen, maar waarnemen. Dus een man met gaten in zijn schoenen is een man met gaten in zijn schoenen, niet een man met kapotte schoenen.”

Geregeld klinkt de vraag of de Kerk moet spreken. Sommigen vinden dat het te snel te politiek wordt. Maar maakt het zwijgen van de Kerk haar niet medeverantwoordelijk?

Er zijn twee gezegdes over hoe vrede te bereiken. ‘Wie vrede wil moet zich op oorlog voorbereiden’ en ‘Wie vrede wil moet zich op vrede voorbereiden’. Terwijl de eerste visie probeert de tegenstander af te schrikken door met oorlog te dreigen, probeert de tweede visie met vredelievende handelingen de vrede te bereiken. Beide visies worden in het christendom verdedigd, laat Erik Sengers in zijn nieuwste bijdrage zien, dus wat is wijsheid, als het om vrede gaat?