Onrecht en onechtheid leiden tot het verlies van je ziel. Zowel Lieke Marsman, J.K. Rowling, C.S. Lewis en de mystica Caterina van Genua schrijven erover. Hun verhalen vormen een vagevuur dat onze keuzes blootlegt. Theoloog Marianne Vonkeman duikt in dit literaire vagevuur. Het roept voor haar de vraag op: zijn wij schimmen of op weg om personen te worden?

Kunstmatige intelligentie verandert ons leven ingrijpend. Het is onderdeel van een alles overkoepelende ‘Machine’ waarin technologie, kapitalisme en culturele ontworteling een giftige mix vormen. Ons mens-zijn staat op het spel. Dat stelt Paul Kingsnorth zonder reserves in zijn boek Tegen de Machine. Op latere leeftijd bekeerde Paul Kingsnorth zich tot het christelijk geloof en sloot zich aan bij de orthodoxe kerk. Maartje Amelink legde hem enkele vragen voor over geloof, AI en het ultieme doel van big tech.

Artificial intelligence is fundamentally changing our lives. It is part of an all-encompassing ‘Machine’ in which technology, capitalism, and cultural uprooting form a toxic mix. Our humanity is at stake. This is what Paul Kingsnorth argues in his book Against the Machine. Later in life, Paul Kingsnorth converted to Christianity and joined the Orthodox Church. Maartje Amelink put a few questions to him about faith, AI, and the ultimate goal of Big Tech.

André Groenendijk vertaalde Against the Machine/Tegen de machine van Paul Kingsnorth. Gedoopt in het anti-tech-universum van Kingsnorth reflecteert Groenendijk in dit essay op het ambacht van vertalen. Wie is de ideale vertaler als kunstmatige intelligentie dat niet is? En wat bedoelen we met ‘intelligentie’ als het gaat om vertalen?

Fulco Timmers maakt zich zorgen. Terwijl hij AI eerst nog zag als een geavanceerde rekenmachine, blijkt het niet alleen een reflectie te zijn van de verlangens en de wil van diens programmeurs. AI-systemen zijn niet deterministisch en hun gedrag is niet volledig vast te leggen. Het is daarom naïef om te veronderstellen, betoogt Fulco, dat de plannen van AI samenvallen met onze eigen plannen – zoals ook onze plannen niet op één lijn zaten met die van onze Schepper.

Denken in doelgroepen is alomtegenwoordig in allerlei sectoren, profit en non-profit. Doelgroepen in beeld hebben is nuttige basiskennis. Je moet weten wie je voor je hebt voor een doeltreffende aanpak. Ook als predikant heb ik daar wat van mee. Als ik ergens als gastvoorganger ga komen, vraag ik vooraf aan de contactpersoon: wie komen er zoal bij jullie in de kerk: hoogopgeleiden, ouderen, gezinnen, mensen van andere culturen, vluchtelingen? En wat voor strekkingen zijn er bij jullie vertegenwoordigd: reformatorischen, evangelischen, vrijzinnigen, midden-orthodoxie? Oh ja, ook kerkelijk hebben we véél “soorten mensen”. Daar wil je rekening mee houden, toch?

Al jaren speelt de Bijbel een rol in de politiek – soms als inspiratie, soms als wapen. Regelmatig zien we dat in de Verenigde Staten, maar ook in Nederland grijpen politici regelmatig naar bijbelteksten om hun standpunten kracht bij te zetten. Maar hoe ver ga je daarin? De Bijbel is politiek, of in ieder geval: bepaalde verhalen eruit hebben een duidelijke politieke lading. Als redactie riep dat een aantal vragen op, want hoe moeten we hier mee om gaan? Kan je zomaar de bijbel gebruiken om een politiek punt te maken vandaag de dag? In deze serie hebben we een aantal theologen gevraagd om op deze vragen te reflecteren.

In de kerk is men ervoor beducht: liever niet al te veel politiek vanaf de kansel. En als voorgangers er zich aan wagen, dan zullen zij ervoor waken om hun hoorders niet al te veel tegen de haren in te strijken. Bijbelse profeten waren minder terughoudend. Zij bemoeiden zich voortdurend met de politiek, schrokken er niet voor terug om zelfs de koning daarmee lastig te vallen en tegen te spreken. We kunnen er van leren, op vele fronten.

Wij verlangen naar levende heiligen. Naar mensen die zichzelf wegcijferen, die altijd beschikbaar zijn en zichtbaar leven vanuit een roeping die groter is dan henzelf. Maar, zodra iemand in dat beeld past, stellen we ongemerkt minder vragen. Het aureool neemt het over van de kritische blik. Dat is niet alleen een psychologisch mechanisme, aldus Kelly Keasberry, maar het is ook een theologisch probleem.