Religies zijn scholen in wijsheid. Ze onderwijzen het goede leven voor het aangezicht van God. Maar dit onderwijs blijkt ook altijd een zekere dwaasheid in te houden. Door de eeuwen, zo laat Jean-Jacques Suurmond in haar nieuwste bijdrage zien, heeft religieuze dwaasheid mensen uit hun comfortzone (‘bubbel’) gewrikt en zo geopend voor de goddelijke dimensie. Maar wat is deze dwaasheid?

In deze aflevering van De theologie podcast gaat Elsbeth in gesprek met Frieda van de Geest. Frieda nodigt ons uit om in onze oordelende samenleving te vertragen en met het hart te kijken naar de medemens. Vanuit de filosofie en wetenschap wordt besproken wat het verschil is tussen kijken en zíén. De lezer wordt uitgenodigd liefdevol naar de wereld te kijken, na te denken over blinde vlekken om uiteindelijke tot verandering te komen en net zo naar de wereld te kijken als Jezus.

Deze maanden zullen in veel kerken belijdenissen van geloof worden afgelegd. Grote groepen christenen die zich bewust in een lange traditie plaatsen door uit te spreken wat ze geloven. Historicus Wouter Hofland buigt zich over een van de hoogtepunten van deze traditie: de geloofsbelijdenis van Nicea, en vraagt zich af wat deze tekst de kerk van vandaag te zeggen heeft.

Rozemijn Aalpoel kwam terecht in een ‘innerlijke nacht’, die haar bracht bij wat ze het liefste doet: schrijven en tekenen. In dit artikel stelt ze zichzelf kwetsbare vragen en neemt ons mee in haar gevoelswereld. Ze laat zien hoe de zwaarte en eenzaamheid die haar overvielen ook een roeping onthulde. Langzaam, maar gestaag. Stilstaan werd bewegen, het verborgene werd zichtbaar, en op een dag kwam er een mailtje van een uitgever.

In deze rubriek licht Marleen Hengelaar een kunstwerk uit, dat raakt aan de actualiteit van het kerkelijk jaar. Na Pasen stuurt Jezus zijn leerlingen de wereld in om zijn boodschap verder te brengen. Alle mensen worden opgeroepen ernaar te luisteren, het ter harte te nemen en weer verder te brengen, als gemeenschappen van gelovigen.

In deze rubriek worden verhalen over gemeente-activiteiten gedeeld. Aanstekelijke verhalen, niet om op te scheppen of elkaar jaloers te maken, maar vooral om ideeën rond te strooien die kunnen inspireren. Wat hebben deelnemers eraan opgedaan, en zou dat bij ons ook mogelijk en heilzaam zijn?

Dat veel kerken in ons land ook grondbezitters zijn, en van de opbrengst voor een deel bestaan, is ons wel bekend. Maar… hoe komt dat eigenlijk? En wat betekent dat in de zorgen om grond, milieu, water en klimaat? Welke morele afwegingen hebben kerkbesturen – als grondbezitters – óók te maken…?

In wat voor tijd leven we…? Mensen zuchten wel, dat ze het nieuws niet meer kunnen zién, niet begríjpen, er geen raad mee weten. Als mens en burger niet, maar zeker ook als christen niet. Deze bijdrage probeert wat we meemaken uit elkaar te rafelen en te duiden.

De Bijbel is wereldwijd het meest vertaalde boek. Maar nog steeds zijn er mensen, volken, die geen ‘eigen’ Bijbel hebben en is er werk voor vertalers… In één van de talen op Papoea Nieuw-Guinea verscheen onlangs zo’n eigen Bijbelvertaling. Feestelijk en met grote vreugde werd die in ontvangst genomen. De vertaalster vertelt…