Hoe doen ze het toch, die mensen die een boek schrijven? Is het een roeping of noeste arbeid? Geeft de nacht een creatieve boost of totale paniek? En wat doe je eigenlijk als de inspiratie ver te zoeken is? Deze keer schuiven we aan de schrijftafel van arts Alie Hoek-van Kooten en horen we de drijfveer achter haar woordendrift.

In de afgelopen maanden waren er regelmatig berichten over een dreigende scheuring in de Christelijk Gereformeerde Kerk. De broeders op Urk zijn tegen vrouwen in het ambt en willen niet langer samenwerken met de broeders in Zwolle, bij wie vrouwen ambtsdrager kunnen worden. Hoe om te gaan met dergelijke diepgaande verschillen? Aan de hand van Handelingen 15 pleit Bert Aalbers voor het belang van eenheid in pluriformiteit.   

Hoewel er ruim een halve eeuw is verstreken sinds het overlijden van Clive Staples Lewis, beter bekend als C.S. Lewis, is zijn invloed nog altijd groot. Zijn boeken inspireren lezers van jong tot oud en zijn toegankelijk voor christenen en niet-christenen die op zoek zijn naar zingeving, fantasie en geloof. Zijn leven en werk vormen nog steeds een bron van inspiratie voor andere auteurs.

Geregeld klinkt de vraag of de Kerk moet spreken. Sommigen vinden dat het te snel te politiek wordt. Maar maakt het zwijgen van de Kerk haar niet medeverantwoordelijk?

Jezus vertelde verhalen, sprak menigten toe, en ging met mensen in gesprek. Maar daar bleef het niet bij. Hij bracht het goede nieuws ook in de praktijk, door ons voor te doen hoe het kan.

De brief aan de Hebreeën is een buitenbeentje in het Nieuwe Testament. Een buitenbeentje evenwel dat uiteindelijk heel wat tongen in beweging zou brengen. Aanvankelijk was er in de oude kerk niet veel meer dan enige strijd over het auteurschap van Paulus, maar gaandeweg bleek de brief meer dan eens te raken aan theologische geschil- en strijdpunten, waardoor het geschrift voor menige theoloog kon uitgroeien tot een zie-je-wel-document. Daarmee is – zij het impliciet – meteen gezegd dat de doorwerking van het geschrift in de geschiedenis altijd de doorwerking van een interpretatie is. Soms lag die interpretatie voor ons verstaan nu – dat, voor alle helderheid, zelf natuurlijk ook weer interpretatie is – dicht bij het oorspronkelijke schrijven, echter soms ook was het daarvan ver verwijderd…

‘Spreek!’ kan een verlangend roepen zijn waarin de hoorder zich openstelt voor de woorden van de Eeuwige. Die woorden geven duidelijkheid in wat God van ons vraagt. Zijn spreken is basis van het bestaan. Hij doorbreekt onze stilte.

Er zijn twee gezegdes over hoe vrede te bereiken. ‘Wie vrede wil moet zich op oorlog voorbereiden’ en ‘Wie vrede wil moet zich op vrede voorbereiden’. Terwijl de eerste visie probeert de tegenstander af te schrikken door met oorlog te dreigen, probeert de tweede visie met vredelievende handelingen de vrede te bereiken. Beide visies worden in het christendom verdedigd, laat Erik Sengers in zijn nieuwste bijdrage zien, dus wat is wijsheid, als het om vrede gaat?  

In deze aflevering gaat Elsbeth Gruteke in gesprek met Martijn Stoutjesdijk. De aanleiding is het boek Gods slaafgemaakten. Theoloog en historicus Martijn Stoutjesdijk is een diepgravend onderzoek naar de rol van het christendom in het slavernijverleden, in het bijzonder dat van Nederland. Het slavernijverleden van Nederland is immers een zwarte bladzijde. Martijn Stoutjesdijk laat zien hoe in de Bijbel, de vroege kerk en de vroegmoderne tijd werd gepleit voor slavernij maar ook hoe vrije en slaafgemaakte christenen door de eeuwen heen tegenwicht boden. Stoutjesdijk toont dat het er soms om spande en hoe de geschiedenis onfortuinlijk toch de kant van de slavernij koos.