Joodse Bijbelse verhalen en tradities in etsen tot leven brengen: kunstenaar en theoloog Marcus van Lopik kan het als geen ander. In zijn nieuwste boek, Fragmenten uit de Bijbel. Vanuit Joodse beleving verbeeld en toegelicht (Van Warven, 2025), bundelt hij diverse kunstwerken met toelichtingen. Recensent Jan Venderbos dook in het boek, de achterliggende theologie en de rol van beeldtaal in interreligieuze dialoog.

Ruben van Wingerden geeft een uitgebreide boekbespreking van Reinier Sonneveld zijn nieuwe boek Het einde van de hel.

Het moederhart van God is een persoonlijk en theologisch doorleefd boek dat diep raakt. Natasja Bos neemt je mee in haar zoektocht naar de liefde van God, niet als abstract begrip, maar als iets tastbaars, doorvoelbaar. Haar verwondering over wat ze onderweg ontdekt heeft, werkt aanstekelijk. Tegelijkertijd blijft ze scherp en zorgvuldig: haar inzichten zijn stevig geworteld in bijbelse en theologische reflectie.

Stefan Paas heeft in christelijk Nederland ondertussen de status van een superster. Dat heeft niet alleen te maken met zijn hoogleraarschap theologie aan de universiteiten van Amsterdam (VU) en Utrecht maar allicht in overwegende mate met zijn co-presentatie van de ondertussen zeer goed beluisterde EO podcast ‘de ongelooflijke podcast’. Daarin doen ze tegen de achtergrond van een geseculariseerde maatschappij aan gedocumenteerde grensverkenning over wat religie, geloof en kerk nog zou kunnen betekenen in deze woelige tijden en waarbij ze het hele klankbord van de geseculariseerde atheïst, de twijfelende agnost en de verbetenheid van het je-m’en-foutisme uitgebreid aan bod laten komen.

Ga er maar aan staan, Gods boodschap moeten profeteren in een stad die van God losgeraakt is. Jeremia krijgt deze taak. Jeremia wordt door God geroepen vanuit Anatot (een dorp) naar de stad Jeruzalem om daar als profeet aan het werk te gaan, een eenzaam beroep. Hij moet Gods onheilsboodschap over Jeruzalem verkondigen, terwijl hij zelf ook begaan is met Jeruzalem en de inwoners van deze stad.

In De weg van vrede geeft Stefan Paas naar eigen zeggen een ‘rondleiding door het christelijk geloof’, zoals een makelaar een rondleiding geeft in een huis om je de kans te geven er verliefd op te raken. Paas maakte er een uitgebreide rondleiding van (acht hoofdstukken, 247 pagina’s) om het voldoende ‘rijk, gelaagd en interessant’ te maken voor mensen ‘die afknappen op samenvattingen van het christelijk geloof in drie plaatjes of twee stappen’.

Wanneer een onderwerp om allerlei redenen, moreel, esthetisch, politiek-maatschappelijk, medisch-ethisch, controversieel is moet men rekening (willen) houden met een grote mate van waardendiversiteit. Ik overdrijf niet, denk ik, als ik genderkwesties betitel als zo’n controversieel onderwerp. De meningen, gevoelens, intuïties zijn verdeeld over wat het is, over hoe het ontstaat en of er iets aan gedaan kan/moet/mag worden. Hoe het hele fenomeen beoordeeld moet worden is geen gedane zaak.

Vrede: het is een centraal thema in het theologisch oeuvre van Stefan Paas. In zijn nieuwe boek De weg van vrede geeft Paas een rondleiding door het christelijk geloof, gedacht vanuit het begrip ‘vrede’. Is het een nadere uitwerking van zijn vorige boek, Vrede op aarde? Is het een weergave die past bij de tijd en de plaats waarin we leven? Volgens Arie Kok wel. 

Afgelopen maand kwam het boek Katholiek van Jan-Jaap van Peperstraten uit. In het 316 bladzijden tellende boek geeft Van Peperstraten een rondleiding in de geschiedenis van de rooms-katholieke kerk in de Lage Landen. Priester Gerben Zweers las Katholiek en deelt zijn leeservaring.