Zweven tussen hoop en wanhoop… het is bij uitstek iets wat ons overkomt op breukmomenten. Op die momenten waarin de normale gang van zaken plots wordt doorbroken en we oog in oog komen te staan met onze kwetsbaarheid en eindigheid. Het overkwam dichteres Lieke Marsman (1990). Ze had nog zoveel toekomstplannen, totdat een kankerdiagnose daar abrupt een streep door trok. Haar ervaringen van het ‘samenleven met de dood’ bundelde ze in Op een andere planeet kunnen ze me redden (Pluim, 2025). In deze recensie duiken we in dit boek met een prangende vraag: hoe gaat Marsman om met hoop en wanhoop?

Het bloedbad dat in Gaza is aangericht sinds 7 oktober 2023 zette Arie Kok ertoe aan een boekje te schrijven waarin hij in honderd korte hoofdstukjes de belangrijkste thema’s van het conflict tussen Israël en de Palestijnen beschrijft. Hij nam daarin ook bijdragen op van Dineke Houtman, Joas Wagemakers en Bart Wallet.

Honderd jaar na de publicatie van G.K. Chestertons The Everlasting Man (1925) is er een nieuwe Nederlandse uitgave verzorgd: De eeuwige mens. Ditmaal in de vertaling van Vincent van Vught en met een inleiding van Anton de Wit. Historicus Wouter Hofland recenseert het boek. ‘Chesterton bepleit dat we ons opnieuw moeten laten verwonderen’.

Moedig om in een tijd dat het de oecumene niet meezit en dat kerken zich terugtrekken op eigen terrein een boek te schrijven over Rome en Reformatie. En dan ook nog met de titel ‘Een tijd om te helen’. Het boek is geschreven door Arjan Plaisier, ooit scriba van de Protestantse Kerk in Nederland.

Tegenwoordig vormt het gevoel van moeten presteren voor steeds meer mensen een probleem. Het eist zijn tol: stress, faalangst, uitputting, perfectionisme of burn-out. Jongeren gaan ook steeds vaker gebukt onder de meedogenloze prestatiemaatschappij. Het is aan jezelf te wijten als je niet succesvol bent wordt hen voorgespiegeld en de succesverhalen via de sociale media doen daar nog een schepje bovenop.

Bestaat er nog zoiets als ‘waarheid’ in onze maatschappij? Of is er sprake van een post truth-tijdperk, zoals vaak wordt verondersteld? Theoloog Matthijs den Otter las De waarheidscrisis van filosoof Martine Prange. Hij worstelde zich door de alarmerende thematiek van het boek en vraagt zich af: hoe kunnen we de waarheid nog herkennen?

Het boek Handelingen uit onze bijbel is een scharnierboek in het Nieuwe Testament. Het zit tussen de vier evangelies en de brieven. Het is uitermate verhalend, best wel lang en er gebeurt veel, erg veel. Te beginnen met de opdracht om het verhaal van het Koninkrijk van Jeruzalem uit te dragen, ja uiteindelijk naar de rest van de wereld. Je kan er hele encyclopedieën over schrijven en dat is dan ook gebeurd, zelfs meer dan 1 keer. 

Voor Arjan Plaisier (emeritus-predikant en -scriba van de PKN) is in zijn nieuwe boek ‘een tijd om te helen’ het glas duidelijk (meer dan) halfvol. Als voortrekker van het platform ‘Rome-Reformatie’ is hij van mening dat de post-seculiere wereld van de 21st eeuw ons dwingt na te denken over de noodzaak van een verzoenende integratie en uniformisering van de protestantse kerk (PK) met de Rooms-Katholieke kerk (RKK).

Tien jaar na Laudato si’ groeit het besef dat ecologische bekering niet slechts een kwestie is van beleid of gedrag, maar van innerlijke vernieuwing. De aarde zucht onder het gewicht van menselijke onmatigheid. Toch ligt de diepste verandering niet in verzet tegen de wereld, maar in een andere manier van aanwezig zijn ín de wereld.