De Duif heeft schrijver Joanne Nihom uitgekozen voor de vredesduif, omdat zij met haar boek Over grenzen zo goed weergeeft dat de gewone mensen geen oorlog willen. Nee, ze willen vreedzaam naast èn met elkaar leven, ook al zijn er veel verschillen in geloof en cultuur.  Juist in deze tijd van oorlog, van onrecht en alle vreselijke gevolgen daarvan is haar boek dubbel zo belangrijk om te laten zien dat het ideaal wèl mogelijk is!

De schoolklas waar wij vandaag mee in gesprek moeten gaan over de oorlog rond Palestina en Israël, blijkt geen gewone klas. Al heel gauw gaat het gesprek deze keer een heel andere kant op.

Onder de titel “Christus” schreef Henk Bakker een mooi vervolg op zijn boek “Jezus” dat enkele jaren geleden uitkwam. Deze keer ligt het hoofdaccent op de Paulusbrieven en het Johannesevangelie. Een centrale gedachte die als een refrein door het boek wordt uitgewerkt is de sterke verwevenheid van openbaring en ervaring. De ondertitel van het boek luidt: “Hoe het geloof in Jezus zich ontwikkelde in het vroege christendom”. Bakker laat zien dat dit geloof zich ontwikkelde dwars door die verwevenheid heen, in het zich aan elkaar opschuren van Joodse en christelijke overtuigingen en heel concrete geleefde geschiedenis. Theologische uitspraken komen op uit het leven zelf en liggen daarmee in de levens van mensen verwikkeld, zo verwoordt hij het op pp. 23-24.

In Lucas 4 maakt onze Heer en Redder Jezus Christus het onmogelijk om enkel zijn sympathisant of bewonderaar te zijn. De middenweg tussen verachting en aanbidding sluit Hij af. Conflictmijdend kun je Hem in ieder geval niet noemen. Hij is gekomen ‘opdat de gezindheid van vele harten openbaar zal worden’ (2:35). Steeds weer staan we voor de keuze: of Jezus uit onze wereld verdrijven, of Hem aanbidden. De gematigde tussenpositie blijkt onhoudbaar.

De redactie van Woord & Dienst heeft zeven vragen voorgelegd aan Remco van Mulligen en Arenda Haasnoot.

Het kind Jezus, in alle eenvoud geboren in Betlehem, groeit op. Als hij ongeveer dertig jaar oud is, verzamelt hij mensen om zich heen. Zijn openbare optreden begint. De boodschap die hij brengt, is onverwacht; steeds weer zoekt hij naar radicaal nieuwe wegen.

Vechten, bevriezen, of vluchten. Ook ten tijde van oorlog zien we deze reacties. Maar er is nóg een manier om een moeilijke situatie het hoofd te bieden.

In haar essay Brief in de nacht spaart schrijfster Chaja Polak noch de Israëlische regering, noch Hamas. ‘Geweld is niet de oplossing van dit conflict.’

De spanning uithouden en luisteren … Eeuwout Klootwijk bespreekt de inhoud van de nieuwe synodenota over relaties met Joden en Palestijnse christenen. Wat ging aan deze beleidsnota voor de komende jaren vooraf?