Hoop doet leven: iedereen kent die uitdrukking wel. Wie hoop heeft, heeft uitzicht. Uitzicht op iets wat er nu nog niet is, maar in de toekomst misschien komt. Wie hoopvol is, heeft er vertrouwen in dat dat toekomstige zich op enig moment zal aandienen. Hij of zij verlangt ernaar en leeft uit dat verlangen. Hoop is een belangrijke bron van energie. De vraag is wel, waar die energie op gericht is. Wat is nu eigenlijk het ‘object’ van de hoop? Hoop je op succes, een geslaagd resultaat of een goede afloop? Maar wat bepaalt of iets geslaagd of goed is?

Oncologisch en longchirurg Rick Paul kijkt met veel genoegen terug op zijn deelname aan het beoordelingsteam van medici, dat vanaf de zijlijn kritisch meekeek bij het tot stand komen van het proefschrift van Dick Kruijthoff.

Advent is een tijd van verwachting, het vieren van het moment dat God dichtbij kwam. Max Lucado nodigt je in dit boek uit om getuige te zijn van de geboorte van Christus zoals je die nog nooit eerder hebt gezien. In de Kribbe leidt je door elk van de adventdagen met een bijbelvers om over na te denken, een inspirerende passage uit enkele van zijn populairste boeken en een gebed om je te helpen de boodschap van de dag toe te passen. Sluit je aan bij Jozef en Maria in een stal, naast een herder en aan de voeten van de koning in de kribbe, terwijl je het grootste geschenk van allemaal viert.

In deze bijdrage ga ik in op twee gebeurtenissen uit het leven van Hildegard waarin er sprake is van hoop en wanhoop. Deze gebeurtenissen hebben te maken met haar roeping tot profetes. Rond haar veertigste levensjaar ontving Hildegard van God in een visioen de opdracht om zijn wegen bekend te maken in een tijd van geloofstwijfel. Deze opdracht kon zij echter niet vervullen, omdat de middeleeuwse vrouw gezien werd als ondergeschikt aan de man. En daarom kon zij met haar profetische opdracht niet in de openbaarheid treden.

Chiara Degenfeld ontdekte tijdens haar studie de ‘Theologie van het Lichaam’ van Paus Johannes Paulus II; zijn grote levenswerk dat resulteerde in een boek van bijna achthonderd pagina’s. Voor Chiara veranderde het haar blik op lichamelijkheid, liefde en seksualiteit: “Onze lichamen vertellen iets over God.”

Hildegard van Bingen staat volop in de aandacht. Alle reden dus om onze eigen ‘Hildegard expert’ Kitty Bouwman uit te nodigen om ons wat meer over deze middeleeuwse mystica te vertellen. Wie was Hildegard van Bingen, wat maakte haar zo bijzonder en waarom is Kitty zelf al jarenlang door haar gefascineerd? Het gesprek voert ons van het Begijnhof in Amsterdam naar de visioenen van Hildegard in de middeleeuwen, om uiteindelijke te eindigen bij Kitty’s eigen mystieke ervaringen.

Je zou het de corebusiness van theologen kunnen noemen: het gebruik van Grote Woorden. Ze zijn er van huis uit zo aan gewend, dat die vertrouwdheid hen ongevoelig kan maken voor de onvanzelfsprekendheid van wat ze zeggen. Geloof, hoop en liefde—het zijn stuk voor stuk woorden die aanvechtbaar zijn gebleken. Neem de hoop, om dat grote woord  hier uit te lichten.

De twee grootste christelijke feesten – Kerst en Pasen – worden voornamelijk ’s nachts gevierd: in de heilige Kerstnacht van Jezus’ geboorte en in de heilige Paasnacht van Jezus’ overwinning op de dood.

Dag en nacht zijn twee verschillende manieren om de wereld te ervaren. Het daglicht volstaat voor onze dagelijkse bezigheden. Maar pas als de zon ondergaat en we onze ogen naar de sterrenhemel kunnen opheffen, zien we het: alles wat we overdag waarnemen, de wereld zoals wij die kennen, onze hele planeet, is slechts een onbeduidend stofje in een geheel dat ons oneindig ver overstijgt.

Voor een buitenstaander ben ik waarschijnlijk een saaie wandelaar. Hij ziet me steeds opnieuw dezelfde route nemen. Zelf vind ik herhaling een ideaal recept om in hetzelfde andere dingen op het spoor te komen. Zelfs na lange tijd ontdek ik zaken die er tevoren waren, maar die ik niet had opgemerkt.