Shura Lipovsky is schrijfster, componiste, zangeres van het Jiddische lied en spiritueel coach vanuit kabbalistisch/chassidische wijsheid en psychosynthese. Ze vertelt welke vormen van extase het jodendom kent.

Ook het jodendom kent vormen van extase. De bewust gezochte extase door kabbalisten. De extase waarin ieder mens kan raken bij een intensieve bestudering van de heilige geschriften. En allerlei vormen van extase daartussenin.

Mozes en het volk zijn onderweg, en het beloofde land is nog niet in zicht. Wanneer het leiderschap zwaar begint te wegen, kiest Mozes zeventig oudsten, die een deel van zijn taken overnemen. God geeft hun dezelfde geest als Hij Mozes eerder gaf. Later rustte die geest ook op de profeet Ezra.

Jan Venderbos recenseerde De imitatie van Christus van Thomas van Kempen, vertaald en ingeleid door Frank De Roo. ‘Actueel en lezenswaardig.’ En: ‘Heerlijk om over alle mogelijke “excursen” te lezen.’

Velen reduceren Teresa van Avila’s mystieke vervoering tot een seksueel orgasme. Mystiek wordt gereduceerd tot een menselijke categorie en verliest dan haar transcendente karakter. Maar er kunnen wel degelijk gevoelens van genot plaatsvinden in de relatie tussen God en mens. Mystici brengen hun genietingen tot uitdrukking in affectieve en erotische beeldtaal, om de goddelijke liefde uit te drukken.

Ik sta op de drempel van een nieuw jaar. Ik kijk terug, maar vooral vooruit. Het is alles toekomst wat dit moment oproept. Ik houd wel van wat contrast en roep een stem uit een ver verleden op. Die van de middeleeuwse mysticus Meester Eckhart. Kan hij me iets bieden voor het jaar dat open voor me ligt?

Is seks de waarheid van de mystiek? De Kesel: ‘En wat als mystiek de waarheid van de seks is?’ Het zelfverlies in de eenwording met God werpt de mystica, na de extase, terug op haar verlangen, stelt De Kesel. ‘Het is slechts in die zin, dat mystiek “seksueel” is. En zo ook is seks slechts in die zin “seksueel”.’

De ontmoeting met God kent vele vormen en gradaties. In extase of bij het volle verstand. In een groots gebeuren of, heel subtiel in de lach van een kind. Hans Wilbrink beschrijft godsontmoetingen: enkele hedendaagse en uitgebreid die van Hildegard van Bingen en Hadewych van Brabant.

De sema, de dans van derwisjen (mystieke soefigeestelijken), leidt bij de dansers tot extase. ‘Als derwisj ervaar ik een diepe eenheid met het goddelijke, waarbij ik mijzelf kan onderdompelen met de liefde vóór God in de liefde ván God.’ De andere aanwezigen voelen deze verbinding ook.