Kan anders denken over God goed zijn voor de aarde? Arine Benschop vindt bij theologe Sallie McFague de oproep om ons God zó voor te stellen dat zorg voor de aarde en eerbied voor alle aardse wezens vanzelfsprekend worden.
In het geloof heeft de hemel altijd de beste reputatie. Het is de plek van eeuwige rust, vreugde en perfectie; een soort vijfsterrenresort voor je ziel. De aarde daarentegen, tja, dat is meer de wachtkamer. Een plek vol vergankelijkheid, een tikje rommelig en vooral niet zo glamoureus. We zijn hier tijdelijk, zo zegt men, en dat aardse gedoe? Dat is bijzaak, de echte show begint pas daarboven.
De mens heeft in Genesis de opdracht gekregen om de aarde te bevolken. Zouden daar ook gebieden buiten onze planeet bij kunnen horen? Waarom wel, of niet? Zulke vragen stelt Maaike Harmsen naar aanleiding van ontwikkelingen in technologie en kennis van het heelal.
Aandacht voor duurzaamheid en voor rechtvaardigheid gaan vaak samen in Afrika. Daimon Mkandawire beschrijft de diversiteit aan ecosystemen van dit werelddeel en de verschillende verhouding van Afrikaanse culturen tot de aarde. Hij pleit onder andere voor een terugkeer naar oorspronkelijke landbouwmethoden met respect voor de grond waarop we leven.
De wereld is geen leuke plek om te wonen. De geschiedenis wordt bepaald door de winnaars – die over lijken zijn gegaan. De rest van de natuur is niet beter: the survival of the fittest. Ook de kerk heeft meegespeeld in het spel van de macht. En de Bijbel is een spiegel van de gewone mensengeschiedenis.
De kracht van verwondering is een verzameling van de beste essays van de Britse schrijver Gilbert Keith Chesterton (1874-1936). Met zijn vloeiende stijl wist Chesterton de weg terug te wijzen naar een betoverde wereld – voorbij de bezwaren van de Verlichting. Hiermee legde hij de basis voor Lord of the Rings en de Narnia-reeks van zijn leerlingen Tolkien en Lewis. In Nederland is Chesterton vreemd genoeg nog niet zo bekend. Hieronder een fragment uit het boek De kracht van verwondering:
De zon gaat weer schijnen in Nederland’, zei een politicus na de winst van zijn partij. Daar was deze zomer weinig van te merken. Het regende niet iedere dag of nacht, maar wel vaak. En áls de zon scheen…
Dr. Arjan Witzier (Apeldoorn) schreef een reactie op de hoofdstukken IX en X van Douwe Steensma’s boek: Geroepen tot de dienst.
Welke visies zijn er vanuit het jodendom op het ego? De Bijbel spreekt over de neiging tot het kwaad, maar ook, schrijft Hannah Nathans, kunnen we niet zonder.
