David Cole is goed thuis in de enorme schat van teksten uit de traditie van ‘keltisch christendom’. In dit boek biedt hij een rijke selectie aan, uit heiligenlevens, gebedsteksten, zegenbedes, aanroepingen, liederen. Niet als historisch verhaal, niet als literaire analyse, maar als onderdelen op een weg door de kalender van het jaar, steeds samen met een bijbeltekst, een overdenking, een gebed. Hij bedt ze in, in een gang van winter naar herfst, langs de acht getijden van het jaar. Acht getijden, conform de keltische kalender. Wie bewust bij ‘buiten’ leeft, weet dat vier seizoenen niet genoeg zijn om het jaar te typeren. Winter bijvoorbeeld valt begin november in als vogels wegtrekken naar het Zuiden of juist uit het Noorden landen, maar vanaf de winterzonnewende, 21 december, worden de dagen weer langer. Lente begint in deze manier van tellen rond 7 februari, voorjaarsequinox 21 maart geeft de volgende fase aan.

Moedig om in een tijd dat het de oecumene niet meezit en dat kerken zich terugtrekken op eigen terrein een boek te schrijven over Rome en Reformatie. En dan ook nog met de titel ‘Een tijd om te helen’. Het boek is geschreven door Arjan Plaisier, ooit scriba van de Protestantse Kerk in Nederland.

De eerste christenen die we in Handelingen tegenkomen hadden het niet makkelijk. Ze hadden te maken met tegenstand en vervolging, interne conflicten en ontberingen. Alle tegenslagen kwamen voor hen echter niet als een verrassing, want hun Meester had daar al voor gewaarschuwd (o.a. in Luc. 21:10-19). Jezus volgen kan soms best een uitdaging zijn. Maar hoewel de christenen in Handelingen vaak niet wisten of ze de volgende dag zouden overleven, en zo ja, hoe dan, gingen ze door met het verspreiden van het Evangelie. Zijn wij bereid ons veilige leventje op het spel te zetten?

Onlangs verscheen een nieuw boek over het werk van de Heilige Geest, en wel van de hand van Kees van der Kooi, emeritus hoogleraar theologie aan de Vrije Universiteit (Amsterdam). De titel: Een weldadige kracht; de ondertitel: christelijk geloof en het alledaagse in het licht van de Geest.

In de eerste eeuwen van het christendom kende de kerk een gestage toestroom van belangstellenden. Velen van hen wilden na verloop van tijd gedoopt worden en zo christen worden. Wat gebeurde er in die tussentijd? Hoe werden zulke belangstellenden in het geloof en in de sacramenten ingewijd? Daarover gaat dit artikel.

Op Dankdag horen van Gods Koninkrijk. De lezing uit Marcus begint ermee. Jezus zegt: ‘Het is met het Koninkrijk van God als met een mens die…’ Dat is toch prachtig! Daar heb je het allemaal voor gedaan: het zaaien, het ploegen en zwoegen, het wachten, het oogsten, het genieten van de opbrengst, het werk van hoofd en handen. Voor het Koninkrijk van God! Of was het voor je portemonnee? En is de aarde behoed en bewaard? En de dieren? Was al het werk van onze handen tot Gods eer?

Bij sommige vragen ben je niet alleen nieuwsgierig naar het antwoord, maar ook naar de achtergrond van de vraag. Waar komt die vraag vandaan? Waarom komt juist die persoon met deze vraag? Is de vraag ter zake? Is het een goede vraag waarop een helder antwoord mogelijk is? Dit wordt allemaal opgeroepen door de vraag waarmee de sadduceeën proberen Jezus bijbels klem te zetten. Ze vragen naar het geloof in de opstanding der doden, maar het gaat vooral ook over wie het in dit leven voor het zeggen heeft.

De gemeenschap van de volgelingen van Jezus is begonnen als een ‘Jezusbeweging’. Lucas vertelt hoe dezelfde Geest die Jezus inspireerde, nu door middel van zijn volgelingen helend en bevrijdend werkzaam is en vanuit Jeruzalem de gehele bewoonde wereld door gaat. Alles draait erom dat dit niet gebeurd is op grond van een door mensen tevoren bedacht en uitgewerkt beleidsplan, maar dat mensen zich gevoegd hebben in de zuigkracht van de Geest.

De actualiteit in Israël en Palestina legt een oude spanning opnieuw bloot: die tussen de Joodse wortels van de kerk en haar verbondenheid met medechristenen in de regio. Rabbijn Lody van de Kamp vraagt zich af: hoe ver reikt die verbondenheid eigenlijk? En waar hoort de kerk te staan?