Er zijn vormen van spreken over de Geest waar ik eerlijk gezegd wat onrustig van word. Je krijgt voortdurend het gevoel dat je méér nodig hebt: méér geloof, méér verlangen, méér overgave. En daarvoor moet je dan uit je comfortzone stappen, proclameren, en ‘overwinnend’ leven. Een hijgerig soort christendom, waarvan je buiten adem raakt. Ik herinner me nog goed hoe ik tijdens de diensten in de evangelische gemeente waarin ik opgroeide, een fysieke spanning voelde bij sprekers of zelfverklaarde profeten die een ‘woord van de Heer’ hadden of een beeld wilden doorgeven. Steevast werd de heilige Geest daar verbonden aan het bijzondere, het grootse, het imponerende. Dat heeft al snel iets grotesks. Zo herinner ik me twee studiegenoten die allebei – toevallig – dezelfde profetie hadden ontvangen: ze zouden een grote bediening krijgen. De verleiding is dan groot om cynisch te worden, om het spreken van de Geest op een veilige afstand te houden.

‘Gij moet JHWH uw God beminnen met heel uw hart, met heel uw ziel en met al uw krachten.’ Zo klinkt het in Deuteronomium. En zo horen we het ook bij Matteüs. Alleen, bij de evangelist wordt deze uitspraak gevolgd door: ‘het tweede gebod daarmee gelijkwaardig, gij zult uw naasten beminnen als uzelf.’

Alleen de menselijke geest kent een mens van binnenuit. Alleen de Geest van God kent God van binnenuit. De Geest van God doorvorst de diepten van God, zegt Paulus. En die Geest deelt zich mee aan mensen die deze geestbeweging toelaten. Het verborgene, de diepste geheimen: het komt naar ons toe als we bereid zijn om de geestbeweging van ‘deze wereld’ te verruilen voor de Geestbeweging van God.

‘Vergeet niet één van zijn weldaden’ (Ps. 103,2). Daar zal het om gaan op Dankdag. Danken, omdat je Gods weldaden niet vergeet. Hoe zou je ook? Zou je ooit? Maar het blijft natuurlijk wel een oproep, een aansporing. Dankdag voor gewas heette deze doordeweekse biddag oorspronkelijk. De aarde, de grond, stond centraal. En de opbrengst, veel of weinig. Al enige tijd is het lichamelijke werk ook benoemd: Dankdag voor gewas én arbeid, voor sjouwwerk en denkwerk, voor zorg. Voor de vruchten van moeder aarde en het werk van je handen.

Wat betekent het dat Gods aanwezigheid verborgen is, en toch door sommigen wordt ontdekt? Welke krachten en tegenkrachten spelen daarin mee? De mystieke bestseller Die Evangelische Peerle zoekt naar antwoorden.

Een recent uitgekomen boek toont helder aan waarom de Bijbelse psalmen ook ons, in een heel andere tijd en cultuur, zo kunnen raken. Volgens deze bijdrage getuigen ze van groot psychologisch inzicht en zijn ze helpend en helend. Duizenden jaren geleden al, en nog steeds…

Recensie van Bruiloft II, Preken op het Hooglied 24-45, teksten van Bernardus van Clairvaux. De preken zijn vertaald en toegelicht door Wim Verbaal.

In de vakkundige en toegankelijk geschreven handleiding Heilige woorden ontsluit Daniël De Waele de wonderlijke wereld van het Nieuwe Testament en de vroege kerk. Heilige woorden bestaat uit drie delen. In het eerste deel bespreekt De Waele elk Bijbelboek, verduidelijkt waar de teksten vandaan komen en waarom precies al die evangeliën, brieven en andere geschriften in het Nieuwe Testament te vinden zijn. In het tweede deel laat De Waele zijn licht schijnen over de geschriften van de apostolische vaders en de apocriefe boeken. Het derde deel bevat een boeiende zoektocht naar de historische Jezus.

Waar komt de zoektocht naar je diepste, authentieke zelf vandaan en wat betekent die zoektocht voor de kerk? Fulco Timmers onderzoekt dit levensdoel aan de hand van verschillende denkers. Naar een einde aan het hollen.