Thuisbrengen

Bij Genesis 50,22-26

Gesprek

Laat plaatjes zien van graven uit verschillende tradities: een sarcofaag, een graf, een bootje… Vertel wat er te zien is en welke verhalen rondom de dood erbij horen (meer info https://www.uitvaart.nl/

Waar denken de kinderen dat Jozef in begraven is? Waarom denken ze dat?

Verhaal

Jozef is erg oud en ligt in bed. Hij denkt aan zijn familie, zijn neefjes en nichtjes en zijn broers. Hij voelt dat hij binnenkort dood zal gaan.

Wat is het raar gelopen in zijn leven. Ooit was hij een gewoon jongetje en nu is hij onderkoning geworden in Egypte. God is goed voor hem geweest. Alleen is er één ding nog niet goed. Jozef is in Egypte en niet in Kanaän. In Kanaän liggen al zijn voorouders begraven, daar hoort hij thuis. Hier in Egypte is hij eigenlijk een vluchteling, een vreemdeling. Een onderkoningvreemdeling, dat wel, maar toch… dit is niet zijn eigen land.

Jozef vertrouwt op God. Die heeft zijn hele leven al voor hem gezorgd en zal ook wel zorgen dat zijn familie terechtkomt in het Land van Belofte, in dat mooie land waar ze thuishoren. Maar daar is hij dus niet bij. Althans, niet in levende lijve. En Jozef vraag aan zijn broers of ze hem dan willen meenemen, wanneer ze daarheen gaan. Zijn lichaam dus.

Jozef heeft gelijk: hij sterft korte tijd later en wordt gebalsemd en in een Egyptisch graf gelegd. Maar hij had nog meer gelijk: God brengt mensen altijd thuis. Bij Jozef zelfs twee keer: Jozefs lichaam gaat naar Kanaän, want daar voelde Jozef zich thuis. En zijn ziel, of hoe dat heet? Die gaat naar God, want daar voelde Jozef zich óók heel erg thuis.

Gebed

Beloofd is beloofd, God, ook bij U.
En U belooft dat U ons thuisbrengt
als we verdwaald zijn, als we gevlucht zijn,
als we nog leven, en ook daarna.
Ga met ons mee, God,
en breng ons telkens weer thuis.
Beloofd is beloofd.

Amen.