Trialoog, een ervaringsverhaal uit Nederland en Israël
In het Noorden van Israël, dichtbij de Libanese grens, ligt Nes Ammim, een uniek christelijk dorp, een ‘vreemde eend in de bijt’ van het religieus en etnisch veelkleurige landschap van Galilea. De naam betekent ‘banier van de volken’, Hebreeuwse woorden ontleend aan Jesaja 11:10. Ik woonde daar met mijn gezin van 1974-1981, en was er werkzaam als predikant en studieleider. In die tijd woonden er tussen de 150 en 200 mensen, afkomstig uit Europa en Amerika. Het dorp is gesticht door christenen uit Zwitserland en Nederland, wier motivatie voor dit project te herleiden is tot datgene wat ze hadden gezien en ervaren in de Tweede Wereldoorlog. Met name de moord op zes miljoen Joden had hen tot bezinning en omkeer gebracht. Zij waren ervan overtuigd geraakt dat de anti-joodse traditie van de kerkenmede-verantwoordelijk was geweest voor datgene wat het Joodse volk was aangedaan in de donkere nazi-tijd. Daarom wilden ze een nieuwe bladzij opslaan in het boek van de joodschristelijke betrekkingen, en propageerden dialoog in plaats van zending. Ik mocht een poos meedoen aan dat nieuwe en moeizame avontuur, een ervaring die mijn verdere leven heeft gestempeld.
