Het eerste gebed in de oecumenisch-protestantse kerkdienst is het drempelgebed. Er wordt schuld beleden en om vergeving gevraagd. Iemand omschreef dat ooit als ‘voeten vegen’ voor de ontmoeting met het heilige. Ik vergelijk de eredienst vaak met het bezoek aan het theater of een museum. Niet geheel toevallig, omdat ons theater haar wortels heeft in de antieke Griekse eredienst. Wanneer we naar het theater gaan, bereiden we ons voor. We kleden ons voor de gelegenheid, lezen van tevoren nog even de recensies door. Wanneer we naar binnen gaan en onze plek zoeken, worden we weggetrokken uit het alledaagse, meegezogen in
Het volledige artikel lezen?
Dit artikel is voor Basis- en Premium-leden.
Log in en lees verder. Nog geen lid?
Krijg toegang tot ruim 6.700 artikelen over levensvragen, spiritualiteit, opinie en maatschappij en verdiep je in wat geloof en theologie betekenen voor het leven van vandaag.
Bekijk Basis & Premium >
InloggenLid worden