Menu

Premium

Voorlopig leiderschap

Over de Rechters en hun strijd

Het boek Rechters zou je kunnen lezen als een uitgebreide meditatie over de bittere noodzaak van leiderschap. De periode van de Rechters strekt zich uit tussen het grote leiderschap van Mozes en Jozua enerzijds en de wording van Davids koningschap anderzijds. Jozua heeft de stammen van Israël ieder een eigen plek gegeven in het beloofde land. Juist voor zijn dood is in een plechtige volksvergadering het verbond tussen Israël en de Eeuwige bekrachtigd. Het goede leven in het goede land kan dus beginnen. De gedachte lijkt te zijn dat daarvoor in principe geen menselijk leiderschap nodig zou moeten zijn. Mozes was er met het oog op de bevrijding uit Egypte en de barre tocht door de beproevingen van de woestijn. Jozua was er met het oog op de ‘bevrijding’ van het land. Maar nu de materiële randvoorwaarden vervuld zijn en de verbondsregels helder zijn, moet Israël zonder menselijk oppergezag kunnen leven.

Lees het hele artikel

Wellicht ook interessant

None

Recensie van het boek Nieuw mens worden

Net als het boek De weg van de vrede van Stefan Paas gaat dit boek van Jan Scheele-Goedhart over wat vroeger ‘het wezen van het Christendom’ werd genoemd: waar draait het in het christelijk geloof om? Stefan Paas schreef zijn boek om mensen die niet bekend zijn met het christelijk geloof om aan hen uit te leggen waar het in het christelijk geloof om draait. Scheele-Goedhart schrijft zijn boek juist voor de breedte van de oecumene, omdat hij merkt dat ook trouwe kerkgangers niet echt weten waar het in het christelijk geloof om draait.

Matthijs den Otter
Matthijs den Otter
Basis

Korte Metten: Zacht op de persoon, hard op de inhoud

Toen ik net twee jaar werkervaring had, werd ik – tot mijn verbazing – aangenomen als teamleider bij een maatschappelijk projectbureau. De thema’s en het contact met opdrachtgevers vond ik leuk, maar het leidinggevende gedeelte knap lastig. Met name het feedback geven. Wie was ik als 26-jarige om anderen te vertellen wat ze beter moesten doen? Wat als ze zich gekwetst zouden voelen? Toen ik dit een keer besprak met mijn eigen leidinggevende gaf hij me een tip: ‘Zacht op de persoon, hard op de inhoud.’ Een waar feedback-credo. Een simpel, maar vernuftig uitgangspunt. Het stelt de ander centraal. Het leert je diegene allereerst te zien als mens. Maar voel je je daardoor veel vrijer om scherp feedback te geven op de inhoud, op wat die ander beter kan doen?  Dat staat immers los van de waarde van die persoon.

Nieuwe boeken