Wie in het Oude Testament zoekt naar een ‘monologue interieur’ of een andersoortige beschrijving van het innerlijk van een mens, kan lang zoeken. De meeste oudtestamentische verhalen zijn geschreven als een script voor een toneelstuk. Over een uitzondering gaat deze bijdrage, met speciaal oog voor de rol van dromen. Oudtestamentische verhalen beschrijven de omgeving (het toneel waar zich een scène afspeelt), omvatten handelingen die worden verricht (regieaanwijzingen), geven locaties en tijdspannen, en uitspraken van personages (direct en indirect). Beweegredenen van degenen die handelingen verrichten of iets zeggen, worden lang niet altijd vermeld. Om een voorbeeld te noemen: Abraham houdt van
Het volledige artikel lezen?
Dit artikel is voor Basis-leden.
Log in en lees verder. Nog geen lid?
Al vanaf € 5,83 per maand heb je toegang tot dit artikel en veel meer op Theologie.nl.
InloggenLid worden