Verhuizen naar een tiny house is meer dan alleen kiezen voor een andere woonvorm. Het is een levenswijze waarin gemeenschap en zorg voor het milieu centraal staan en die blijk geeft van een toewijding aan het opbouwen van zorgzame, onderling verbonden en duurzame gemeenschappen. Dit werd Thandi Soko-De Jong duidelijk toen ze in gesprek ging met Anneke Bos, een maatschappelijk werker in Rotterdam die mensen met verschillende beperkingen ondersteunt en die zelf binnenkort in een tiny house gaat wonen.

Mensen zijn geobsedeerd door patronen. We vinden ze in de sterren, in de grond, en wie goed op let ziet ze ook in andere mensen. Het herkennen van patronen kan noodzakelijk zijn, omdat het ons helpt een complexe wereld te categoriseren en te navigeren. Toch kleeft er ook een schaduwzijde aan: wanneer patronen gebruikt worden om een andere groep te controleren, te definiëren of zelfs te schaden. Op het moment dat categorieën worden verheven van voorlopige beschrijvingen naar onbetwistbare waarheden, volgt schadelijk gedrag in onze meest intieme omgevingen en in onze belangrijkste instellingen. In gezinnen spreken we bijvoorbeeld over de “verantwoordelijke eerstgeborene kinderen” en zien we hoe die labels geleidelijk verharden tot verwachting. In samenlevingen worden mensen ingedeeld in “verdienstelijk” of “onwaardig,” en vervolgens wordt daar beleid op gemaakt. Wat begint als een handige mentale snelweg verandert langzaam in een script dat bepaalt wie mag floreren en wie klein moet blijven.

Thandi Soko-De Jong woonde onlangs de Beijing 30+ conferentie bij van de Wereldraad van Kerken. Daarin werd er teruggeblikt op de wijze waarop vrouwen wereldwijd de afgelopen dertig jaar vorm hebben gegeven aan hun spirituele zoektochten. Ze raakt in het bijzonder geïnspireerd door de metafoor van de vogel met twee vleugels. In plaats van één gender centraal te stellen in de kerk en de theologie, en dus te vliegen met één vleugel, nodigt de metafoor ons uit om gelijkwaardige aandacht te besteden aan de ervaringen en het leiderschap van vrouwen.

Het meest duurzame hotel van Afrika, Hotel Verde in Kaapstad, ligt op steenworp afstand van een drukke internationale luchthaven. Het hotel is afhankelijk van de vliegtoeristen, dus hoe duurzaam is het project eigenlijk? Thandi Soko-De Jong komt aan de hand van Johannes 9 en het wereldbeeld van de Kichwa tot de conclusie dat onze relatie met de aarde één van wederkerigheid is. Ze laat echter ook zien dat wie goed voor de aarde wil zorgen, de kwetsbaren niet moet vergeten.

Zacheüs besluit na zijn ontmoeting met Jezus om zijn geloof meteen van betekenis te laten zijn voor zijn gemeenschap. Hij herstelt wat hij door zijn corruptie kapot heeft gemaakt. De helft van zijn bezittingen geeft hij aan de armen en hij vergoedt viervoudig het geld dat hij anderen heeft afgeperst.

In 2020 werd de Oegandese klimaatactiviste Vanessa Nakate tijdens het World Economic Forum in Davos door persbureau AP uit een groepsfoto geknipt. Zij was de enige zwarte, Afrikaanse deelnemer; de […]

In maart 2025 vond in New York de 69e zitting plaats van de VN-Commissie inzake de Status van de Vrouw (CSW69). Deze editie viel samen met een bijzonder jubileum: de dertigste verjaardag van het historische Beijing Declaration and Platform for Action (1995), beter bekend als de Beijing+30. Een mijlpaal die oproept tot reflectie: hoe staat het wereldwijd met gendergelijkheid, en waar stokt de vooruitgang? Theoloog Thandi Soko-de Jong was aanwezig als lid van de referentiegroep Gender Justice van de Wereldraad van Kerken. In dit verslag deelt zij haar indrukken.

Afbeeldingen van het geboorteverhaal negeren vaak de omstandigheden waaronder Maria haar kind kreeg. Thandi Soko – de Jong vraagt zich af welke vorm van vrouwelijkheid daaronder ligt. En waarom kan dat schadelijk zijn? Maria als tomboy!

Wat heeft het verhaal van Jezus in de woestijn te maken met een Griekse en een Afrikaanse mythe? Thandi Soko-de Jong vindt hierin een antwoord op te grote aandacht voor zichzelf.