Johannes laat geen moment twijfel bestaan over wat hij wil vertellen: in de ouverture van zijn bericht schrijft hij al ‘dat het woord vlees geworden is en onder ons heeft getabernakeld’ (1:14 – Gr.: skènaoo, ‘zijn tent opslaan’). In die tabernakel manifesteert zich de aanwezigheid van de Eeuwige: hautnah, rakelings nabij. En die aanwezigheid krijgt bij Johannes de gestalte van de ‘eniggeboren Zoon des Vaders’ (1:14). Hij ís de tabernakel.

De kerk viert op Witte Donderdag hoe Jezus met zijn vrienden maaltijd hield. We horen in deze exegese over de voetwassing.

Bij Johannes 18,1-19,42 Lezen en zingen Of het ensemble van lezingen dat voor Goede Vrijdag op het rooster staat, in zijn geheel gelezen zal worden? De ‘passie’ volgens Johannes wordt […]

Bij Jesaja 40,12-25 en Matteüs 13,24-30.36-43 ‘Hoor Israël!’ is de bekende aanhef van een van de belangrijkste joodse teksten. Horen is meer dan geluid opvangen, ook meer dan aandachtig luisteren: […]

Bij Sefanja 3:14-20 en Lucas 3:7-18 Sefanja’s profetische boekje zet niet mals in: ‘Alles zal ik van de aardbodem wegvagen – spreekt JHWH.’ (Sef. 1,2). Gods toorn gaat niet alleen […]

Bij Jeremia 31,31-34 en Johannes 12,19-33 Een van de lichtpuntjes van hoop in de donkere profetieën van Jeremia luidt: ‘Zie, er komen dagen (…) dat ze niet langer hoeven te […]

Bij Ezechiël 34:11-17 en Matteüs 25:31-46 Ezechiël 34 opent heilsprofetieën, die tot caput 38 overwegend aan de ballingen een positieve toekomstverwachting bieden. Het lot van de tien Jozefstammen (in 722 […]

Bij Johannes 20,1-18 Even verderop, aan de rand van het dorp, waar de huizen ophouden, staat een heel oud huis in een grote tuin. Daar woonden vroeger oude mensen, maar […]

Als je geschoold bent in de taal van de Bijbel zou je er bijna overheen lezen, maar wát een statement wordt er gemaakt in de perikopen van deze zondag! Aan de hand van zeer herkenbare voorbeelden wordt het perspectief duidelijk gemaakt waarmee God naar ons menselijke handelen kijkt.