De mens ontwikkelt zich in de loop van zijn leven: van het zoeken naar een eigen identiteit, naar uiteindelijk het besef dat alleen het vreemde van de ander hem kan […]

Als onze doden ‘daarboven’ zijn, zoals veel mensen zeggen, waar is dat dan en wat is dat dan? Een hemel waar je eeuwig leeft, waar alles goed is en waar aan […]

De methode van waarderend onderzoeken kan op heel verschillende manieren ingezet worden.  De ervaring als coach voor predikanten en kerkelijk werkers heeft mij ertoe gezet om ook eens het pastoraat […]

Zolang als de Bijbel werd gezien als Gods eigen woord, zolang was de Bijbel ook waar. Van kaft tot kaft. Maar wat is waar? Voor ons en in de Bijbel? In de laatste halve eeuw is het begrip waarheid voor ons steeds meer een heikel onderwerp geworden.

Binnen het jaarthema ‘Leven in contrasten’ gaat het juninummer van Herademing over ‘waarheid en leugen’.

Verkenning van het begrip ‘feitelijke waarheid’ aan de hand van filosoof Hannah Arendt. Voor de politicus van vroeger betroffen leugens staatsgeheimen of strooide men anderen bewust zand in de ogen. Tegenwoordig bedriegt de politieke leugenaar ook zichzélf. Voor de wetenschapper blijft de waarheid gedeeltelijk, voorlopig en relatief. Uiteindelijk is er ‘waarheid’ als er sprake is van maatschappelijke betekenisgeving aan algemeen erkende feiten.

De vierde uitdaging voor de kerk en theologie waar ik het over moet hebben is de hedendaagse ‘waarheidverwarring.’ Wie ‘vroeger’ wat wilde weten, moest actief op zoek; vandaag hebben we juist moeite om ons af te sluiten van alle informatieprikkels. Informatiestress en infobesitas zijn symptomen van onze tijd. Waarheid is niet meer verhelderend, maar eerder verwarrend, en valt ten prooi aan wantrouwen en groepsdenken.

Leren mythes ons iets over de echte wereld? Bevatten ze waarheden over de menselijke conditie? Of zijn ze enkel onecht en fictief? C.S. Lewis, J.R.R. Tolkien en G.K. Chesterton verkenden in hun werk de kracht van de mythe. Ze schuwden hun eigen fantasieën niet én stelden zelfs dat de mythische blik dichterbij de waarheid komt dan het analytische, rationele discours. Bovendien waren ze alle drie christelijk geworteld. Lees in dit artikel van historicus Wouter Hofland hoe hij de waarde van sprookjes en mythes verkent, juist ook voor het christelijke verhaal.

Gek fenomeen, ik deed er vroeger zelf ook aan mee: mensen die zichzelf agnost of atheïst noemen, hebben vaak wel een zwak voor de meest orthodoxe richtingen binnen het christendom. Hoe zwaarder de denominatie, hoe waarachtiger die buitenstaanders het vinden. De PKN is maar een slap aftreksel, maar bij de Gereformeerde Gemeenten raken ze geïnteresseerd. Rooms-katholiek? Maar dan ook op bloedende knietjes pelgrimeren naar Fatima, Portugal, anders telt het niet.