De situatie in Handelingen 6 past in het schema van Handelingen als geheel: door de werking van de Geest ontwikkelt de gemeente zich, onder meer door steeds nieuwe mensen te bereiken en in zich in te lijven. Daardoor komen er ook nieuwe uitdagingen. Deze uitdagingen vertalen zich in het verder doordenken en ontwikkelen van het zelfverstaan en de praktijk van de gemeente. In Handelingen 6 gaat het daarbij om verschillende taken in de gemeente en de nood van diverse gemeenteleden die zich vertaalt in een verdere ontwikkeling van de organisatie.

Bij Kolossenzen 1,9-23 Opmerking vooraf: de brief van Paulus aan de Kolossenzen is niet des kinds. Daarom is de keuze voor de kinderen associatief. Associatie: Paulus bidt dat we in […]

‘Kijk, daar haalde ik mijn zwemdiploma’, zegt oma. ‘En dit was mijn tiende verjaardag. Dat weet ik nog goed, ik kreeg een nieuwe fiets.’ Sam kijkt naar het meisje. Hij […]

De schriftlezingen voor de viering van Allerheiligen waren al in zwang toen Paus Gregorius IV (ca. 840) 1 november invoerde als datum die voortaan overal in de kerk zou gelden voor dit toen al eeuwenoude feest. Door de eeuwen heen hebben ze bewezen een bron van troost en uitzicht te zijn voor de lijdende en strijdende kerk op aarde. Het rooster beveelt deze lezingen ook aan voor protestantse en lutherse gemeenten die op de laatste zondag van het kerkelijk jaar de overledenen gedenken.

Iraanse christenen kloppen bij de kerk, ongeveer tegenover het AZC, aan met de vraag gedoopt te worden. De voorbereiding én het gesprek over de vorm doen een hele gemeente opleven. De doop staat weer hoog op agenda!

Bij Nehemia 9,15-20, Psalmen 78,13-22 en Matteüs 14,(1)13-21 Zo op het eerste gezicht hebben de beide lezingen en de psalm een duidelijk gezamenlijk thema: ‘brood’ voor mensen in moeilijke omstandigheden, […]

1 Petrus 2,1-10 zet het voorafgaande voort en beschrijft hoe de gemeente in de diaspora Godsvolk is. De perikoop bedient zich daarbij niet alleen van een elegant Grieks en een serie uitdagende beelden en concepten, maar ook van een manier van denken die diepgeworteld is in de traditie van Israël en daaruit tegelijkertijd elementen opdiept die ook hen die in de verstrooiing in Christus de toekomst van Gods volk zien, perspectief op hun identiteit, waarde en waardigheid geeft.

De perikoop van vandaag vormt een sleutelpassage in het Marcusevangelie. Bartimeüs wordt geportretteerd als een modelleerling van Jezus. Hij doorziet als blinde wie deze ‘Rabboeni’ is. Daarom krijgt hij in Marcus ‘een naam’ en wordt zijn gezichtsvermogen hersteld. Na zijn eigen opstanding volgt hij Jezus vol vertrouwen ‘op de weg’.

De band tussen God en mensen kan via allerlei beelden uitgedrukt worden. Zeker ook via het beeld van een Moeder en haar kinderen. Dat je over God kunt denken in zowel vrouwelijke als mannelijke beelden, kan je geloof verrijken en verdiepen.