Door het water
In bijna alle religies speelt water een rol. Vooral bij rituelen, die vaak een overgang markeren. Je gaat het water in, om je te zuiveren. Je gaat door het water, […]
In bijna alle religies speelt water een rol. Vooral bij rituelen, die vaak een overgang markeren. Je gaat het water in, om je te zuiveren. Je gaat door het water, […]
Bij Jona 2,1-11 en Matteüs 14,22-33(36) Op Grote Verzoendag wordt in de synagoge het boekje Jona gelezen. Het is prediking in de vorm van een novelle, over de joodse gelovige […]
De Bijbel staat vol verhalen over ‘doorgaan’. Denk maar aan de lange tocht van het volk Israël door de woestijn. De woestijntocht van Egypte naar het Beloofde Land is afzien. Je kunt niet zien wat de toekomst brengt.
Elke familie kent uitspraken die als estafettestokjes van generatie op generatie worden doorgegeven. Zo’n uitspraak kan dienen als leidraad en richting geven aan het leven. Maar het kan ook zijn dat je er last van hebt, en dat je het stokje niet doorgeeft, maar bewust aan de kant legt.
Bij Efeziërs 3,1-12 / Efeziërs 3:1-12 Vraag de kinderen naar voren te komen. Fijn dat ze er zijn vandaag! Wat brengt ons eigenlijk in de kerk? (Alle antwoorden zijn goed!) […]
Het laatste themanummer ging over het ambt. Het kerkelijke ambt, en dus het werk van de kerkenraad. Het lijkt goed en nuttig in onze kerkenraden aan de ambten aandacht te besteden. Dat kan aan de hand van de volgende zes aspecten van het ambt, die in het themanummer zijn beschreven.
Een middeleeuws rijmpje luidt: Littera gesta docet, quid credas allegoria / moralis quid agas, quo tendas anagogia. Vrij vertaald: ‘De letter van de Schrift leert je de gebeurtenissen; wat je moet geloven leert de allegorie; de moraal wat je moet doen; waarnaar je moet streven, de anagogie.’ Vier invalshoeken om een tekst te benaderen. Deze methode is nog altijd vruchtbaar bij het beluisteren van een bijbeltekst.
In de Paasnacht staat het herdenken van verlossing centraal. Het volk van Israël moest door de Schelfzee trekken om bevrijd te kunnen worden.
Het geheel van lezingen in de Paasnacht is bedoeld als één doorlopend verhaal, van Genesis tot het open graf: ‘door de duisternis naar het licht’. Er gaat aan het einde een sterk appel tot navolging vanuit. Daarom is de Paasnacht ook traditioneel een moment waarop nieuwe gemeenteleden zich laten dopen. Veel teksten kunnen als dooptekst worden opgevat: door de dood naar het leven.