Eeuwig zwerven en geen grond om op te wonen

Adam en Eva, de ark van Noach, Mozes en de uittocht: al eeuwenlang vertellen mensen elkaar deze verhalen. In De kracht van de Tora vertelt rabbijn Jonathan Sacks over universele wijsheden uit de eerste vijf boeken van de Hebreeuwse Bijbel. Neely Kok recenseert het boek.

Jonathan Sacks is een begrip. De boeken van deze enkele jaren geleden overleden Opperrabbijn van het Verenigd Koninkrijk zijn ook in Nederland razend populair. En dat boeit Lody van de Kamp. Waarom zou een christelijk gelovige voor het beantwoorden van levensvragen te rade gaan bij de rabbijn en niet bij de dominee of de pastoor?

In het boek Deuteronomium is de hoogste joodse geloofsbelijdenis te vinden: “Hoor, Israël, de Heer onze God, de Heer is één!’, in het Hebreeuws uitgesproken als ‘Sjema Jisraël, Adonai Elohénoe, Adonai echád’ (Deuteronomium 6:4). Zonder dit vers, dat naar het eerste woord bekendstaat als het sjema, is het hele joodse monotheïsme ondenkbaar. Dit vers ‘leeft’ als geen ander. De gelovige staat ermee op en gaat ermee naar bed. Met dit vers op de lippen blaast hij ook de laatste adem uit. Het is dan ook niet voor niets dat juist deze tekst als een soort vademecum te vinden is in de mezoeza en de tefilien.