Basis

Het vlamt onverwachts op en waait weer heen

Foto: Idelette Otten

Waarom wordt rood als liturgische kleur zo spaarzaam gebruikt? Zouden onze kerken niet vaker en meer rood mogen kleuren? Predikant Fulco Timmers legt deze vraag voor aan collega Oane Reitsma, tevens beleidsmedewerker eredienst in de Dienstenorganisatie. Fulco Timmers Voor ik tot mijn hoofdvraag kom, neem ik een kleine aanloop aan de hand van een oecumenische ervaring. In een van de kerken waar ik gewerkt heb, was er een intensieve samenwerking met een parochie. We deelden het kerkgebouw en de kerkzaal. Op enig moment werden vanuit de parochie de liturgische touwtjes wat strakker aangetrokken en ontstond er discussie over de paaskaars.

Wellicht ook interessant

None

Rome en Reformatie: in dialoog de verschillen erkennen

Moedig om in een tijd dat het de oecumene niet meezit en dat kerken zich terugtrekken op eigen terrein een boek te schrijven over Rome en Reformatie. En dan ook nog met de titel ‘Een tijd om te helen’. Het boek is geschreven door Arjan Plaisier, ooit scriba van de Protestantse Kerk in Nederland.

None

Recensie van Luc Nijs op het boek Een tijd om te helen

Voor Arjan Plaisier (emeritus-predikant en -scriba van de PKN) is in zijn nieuwe boek ‘een tijd om te helen’ het glas duidelijk (meer dan) halfvol. Als voortrekker van het platform ‘Rome-Reformatie’ is hij van mening dat de post-seculiere wereld van de 21st eeuw ons dwingt na te denken over de noodzaak van een verzoenende integratie en uniformisering van de protestantse kerk (PK) met de Rooms-Katholieke kerk (RKK).

Aquarel van een mens die op een aardbol staat met in zijn handen nog een aardbol

None

Arjan Plaisier: “Bidden met elkaar is fundamenteel”

Wie het over Rome en Reformatie heeft, wordt geconfronteerd met meer dan vijf eeuwen verdeeldheid. Hoog tijd om die breuk te helen, zo betoogt theoloog Arjan Plaisier. Journalist André Groenendijk ontmoet Plaisier op een sprekende plek de Sint-Joriskerk in Amersfoort. Eens een rooms-katholieke kerk, nu al meer dan vier eeuwen in protestantse handen. Dit gebouw ademt de geschiedenis die de achtergrond vormt van Plaisiers boek Een tijd om te helen.