Geloof

Predikant Sam Janse heeft het ‘groene geloof’ samengevat in een ‘catechismus’. Hij spaart de niet-groene gelovigen niet. Tom en Tabitha gaan in deze aflevering in gesprek met hem. Hoe ziet het goede ‘groene leven’ eruit?

Gebed heeft niet altijd woorden nodig. Het ontvouwt zich ook in de stilte van je hart. Dat vraagt oefening, die veel oplevert: je gaat beter luisteren en raakt verbonden met wat er om je heen is.

‘Ik heb er geen woorden voor.’ Het wordt vaak gezegd in situaties waarin men niet weet hoe de ander te troosten. Maar ook als de spreker iets wil mededelen dat hem of haar zeer heeft aangegrepen, zoals de schilderijen van Anselm Kiefer, het uitzicht in de Grand Canyon of een doelpunt van Marco van Basten.

We voelen ons vaak onmachtig in een wereld vol oorlogen en rampen. Dan verlangen we dat de hemel van zich laat horen. Want wat kunnen we zelf? Ook wanneer het eigen leven door ziekte of verlies volledig ontregeld is, bidden velen om een woord van God. Maar wat als God zwijgt?

In 1973 bezocht ik een internationale evangelische conferentie over evangelisatie onder jongeren. Werkzaam bij Tot Heil des Volks waar we jongeren begeleidden die aan alcohol of drugs verslaafd waren, hield ik een inleiding over de effecten van verdovende middelen. Zoals overal was het onderlinge contact in de wandelgangen het meest verrijkend. De inleiders van elders in Europa en jonge hulpverleners, we wisselden ervaringen en adviezen uit.

Het bijbelse getuigenis laat het gebeuren van de opstanding niet zien maar toont wel iets van de Opgestane. In steeds wisselende beelden staat de Opgestane voor ons. Ook een hedendaagse musical en een film laten Paul van der Harst opnieuw kijken naar de opstanding.

Tot deze zomer was Anne-Claire Mulder docent Vrouwen- en genderstudies aan de Protestantse Theologische Universiteit. In haar nieuwe boek onderzoekt ze de relatie tussen het denken over God en het goede leven.

In het zesde hoofdstuk van zijn boek Zorg voor de ziel schrijft Arjan Plaisier over de weg van het gebed. In deze tekst geeft hij uitleg over de de verschillende praktijken die bestaan rond het gebed.

Agnes (72 jaar) maakt zich zorgen over de toekomst. Ze is niet zo bezig met haar eigen toekomst, al hoopt ze nog lange tijd gezond te blijven. Ze vraagt zich vooral af of er ooit oplossingen komen voor de crisissen in de wereld en in ons land. ‘Er is zoveel nood, ver weg en dichtbij. Oorlogen, zoveel mensen op de vlucht, het klimaat, armoede en honger… Het lijkt wel alsof de problemen zich steeds verder opstapelen.’