Geloof

De titel is al een vondst: op de voorkant van het boek zie je achter de zwarte letters ‘angst’ direct dat daar onder ‘liefde’ stond. En helaas is die Mantel der Liefde bij uitstek een voorwerp waarmee veel vuil bedekt is geworden, in de christenheid. En nog. Het werd voor velen een Mantel der Angst.

Vaak stellen we de vraag of wij in God geloven, maar wat als we die vraag omkeren? Leef jij geloofwaardig? In haar boek ‘Een God die in mij gelooft’ onderzoekt predikant Claartje Kruijff dit thema.

Binnen de godsdienstwetenschappelijke paradigma’s van Durkheim en Weber moeten we ook de ‘klassiekers’ Das Heilige (1917) van Rudolf Otto en Das Heilige und Profane (1957) van Mircea Eliade begrijpen. Binnen de gestelde kaders van vooruitgang, individualisering en rationalisme proberen beide auteurs, elk vanuit hun eigen perspectief, het blijvende belang van het heilige als religieus fenomeen te onderstrepen.

Deze zomer overleed Jaap van Gelderen. Christiaan Ravensbergen noemt hem een Kamper kerkhistoricus van formaat: groot in het schrijven van ‘kleine’ geschiedenis.

Aan een opleiding beginnen terwijl je goed gesetteld bent, die beslissing nam Erik Posthouwer. Of overkwam hem dat? Een bijzondere weg …

Met dit wetenschappelijk standaardwerk over het gebed laat de emeritus hoogleraar missiologie Jan Jongeneel zich, meer dan hij ooit in zijn wetenschappelijke publicaties deed, in het hart kijken. Door uitgerekend met een onderzoek van dit thema zijn academische loopbaan af te sluiten, laat hij zien wat de bron van zijn leven is, zowel persoonlijk als theologisch: aanbidding van de Drie-Ene, de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Op deze heilige grond bloeiden van jongs af geloof, hoop en liefde, rijpte de gedrevenheid om te gaan voor de zaak van Christus en werden door de tijd heen theologisch inzicht en levenswijsheid gevoed.

Tomáš Halík is één van de meest invloedrijke theologen van deze tijd en is hoogleraar Filosofie en Sociologie aan de Karelsuniversiteit van Praag.

Kaarslicht doet iets met ons: het geeft houvast en hoop. In het leven van alledag, maar juist ook als het gaat om leven en dood, branden we kaarsen – omdat we geloven dat het licht sterker is dan de duisternis.

Inge Bosscha groeide op in de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) in Zeeland. In 2001 verliet ze de kerk en in 2015 lanceerde ze een website over kerkverlating en kerkpijn, waar ze persoonlijke blogs en ervaringsverhalen van anderen deelt. In Mantel van angst biedt Bosscha een indringende, maar ook noodzakelijke kijk op de schadelijke kant van religie. Haar eigen ervaringen, samen met vele citaten van anderen, vormen een aangrijpende uitnodiging om eerlijk te kijken naar wat zo vaak bedekt wordt met de mantel van liefde.