Geloof

De Koreaans-Duitse cultuurfilosoof Byung-Chul Han heeft een zelfverklaarde ‘zielsvriendschap’ met Simone Weil. Haar denken motiveert hem tot mystieke mijmeringen in zijn jongste essay Spreken over God. Tegenover de continue afleiding in onze maatschappij plaatst hij aandacht, inactiviteit en wachten. Leidt dat tot onderhoudende kritiek op het laatkapitalisme of lezen we een behapbaar bijproduct van datzelfde systeem? Filosoof en Weil-kenner Lieven De Maeyer las Spreken over God en concludeert: Han reduceert Weils filosofie tot een handig alibi om vooral niets te doen.

Sommige mensen zie ik regelmatig in de kerk maar spreek ik bijna nooit. Daarom maak ik een afspraak om eens langs te komen. Met plezier vertellen ze over hun kinderen, werk en vrijwilligerswerk. Ze hebben beiden een duidelijke mening over wat er gebeurt in de stad en in de wereld. Daar hebben ze woorden genoeg voor. Op het moment dat het gaat om hun eigen geloof vallen ze stil. Niet omdat ze niet willen, maar omdat hun de woorden lijken te ontbreken.

Drie initiatiefnemers – Jelle Huismans, Margriet Westes en Arnold Smeets – hebben ervoor gezorgd dat 32 schrijvers samen 47 korte, puntige bijdragen schreven over de Geloofsbelijdenis van Nicea. Steeds namen de auteurs een paar woorden uit de belijdenis voor hun rekening, waarover zij twee à drie pagina’s schreven. Dat maakt het tot een zeer toegankelijk boek. Met dank daarvoor: ik heb het met plezier gelezen en hier en daar zinnen onderstreept en smileys of kruisjes gezet bij uitspraken die mij boeiden of juist tegenstonden.

Heilig gras, clubiconen, de hand van God – in de voetbalwereld barst het van de religieuze symboliek. Supporters zingen op zondag hun liederen, verlangen vurig naar een overwinning en danken het team na de weelde van drie punten. Bovendien lijkt er op het professionele veld ruimte te zijn voor ‘echte’ religie. We zien voetballers kruisjes slaan, het gras kussen en bezield omhoog wijzen na een doelpunt. In deze artikelserie leggen we voetbal en geloof naast elkaar: wat hebben ze gemeen en wat juist niet? Dit keer spreekt redacteur Krina Huisman met voormalig ‘dominee-voetballer’ Pieter Kars van de Kamp.

Timon J. Beeftink raakte betoverd in een vogelkijkhut. Het uitzicht, de stilte, twee zwanen. Alleen je eigen adem hoorbaar. Toen hij Spreken over God las, een essay van de Duits-Koreaanse filosoof Byung-Chul Han, verdwaalden zijn gedachten opnieuw naar die ervaring in de vogelkijkhut midden in de natuur.

Deze kindernevendienst sluit aan bij het thema: ‘Hebben de grootste schreeuwers altijd gelijk?’ gebaseerd op het verhaal over David en Goliat uit 1 Samuël 17. Dit thema sluit aan bij […]

In de Week van het Bijbelverhaal staan David en Goliat centraal. Naast een preekschets met kindermoment en een handleiding voor kindernevendienst vind je op deze pagina materiaal voor een avond […]

Iedere maand lichten we drie nieuwe boeken uit die het verdienen om gelezen te worden. In februari zijn dat: De reis naar minder ik, De slak is langzaam maar nooit laat en God.

Al ruim 35 jaar houd Niek Tramper een dagboek bij. Daarmee stelde hij het boek Liefde, lijden, leven samen. Schrijven helpt hem gedachten en gevoelens te ordenen, het onvoorspelbare en het onverwachte een plek te geven. Het schept ruimte voor verdriet over wat rafelig en onaf is in hemzelf en in de wereld om hem heen. En voor verwondering over al wat leeft, dat mijn geliefden er zijn, dat ik er zelf ben, de hemel hoog boven me, de aarde onder mij. En dat God er is van wie ik hoorde en die ik niet kende, maar die mij tegemoet kwam op de weg. Ruim twee jaar geleden kreeg hij de diagnose –ongeneeslijk ziek– kreeg. Het verwerken van die realiteit, de limiet gesteld aan zijn dagen, kreeg een grote plek in zijn dagboek. Elsbeth gaat in deze aflevering in gesprek met Niek over liefde, lijden en leven.