Pastoraat

De badge haak ik aan mijn broek. Het feloranje kaartje bevestig ik op mijn trui: ‘medewerker’. Zo wandel ik de gang van de ziekenhuispoli op. Present voor nu.

Stem geven aan kwetsbare mensen én zelf je stem verheffen als sterk en kwetsbaar mens. Dat wilde en deed Holkje van der Veer. Ze zette zich op allerlei manieren in om de wereld mooier en liever te maken.

Wat moet je doen als leden van je geloofsgemeenschap dementie krijgen? Kunnen ze naar de kerkdienst blijven komen? Wat zegt je wel (of juist niet) tijdens een pastoraal bezoek. Theologie.nl geeft je praktische handreikingen over de manier waarop je als kerk invulling kan geven aan de pastorale zorg aan mensen met dementie. Op deze themapagina ‘Pastoraat en dementie’ staan artikelen, tips, een podcast en boeken voor vrijwilligers en professionals in de kerk.

Aanhangers van een complottheorie zitten behoorlijk ver op de escalatieladder, is de mening van Theo Hettema. Dan werkt het niet om op een feestje een goed gesprek te beginnen, zoals de twee situaties laten zien. Wat doe je dan wanneer je gesprekspartner complottheorieën aanhaalt?

Zouden we het een bijzondere vorm van pastoraat kunnen noemen? Geestelijke begeleiding: een indringende manier van bezinning, van ‘op het spoor komen welke weg de Onuitsprekelijke je wijst’. Voor jou persoonlijk, voor je kerkenraad of je gemeente… lees maar mee…

Gemeenteleden die net bevestigd zijn tot ouderling of diaken kunnen erg tegen hun taak als ambtsdrager opzien. En soms geldt hetzelfde voor ambtsdragers die al langere tijd actief zijn en voor vrijwilligers in de kerk. Wie ben ik dat ik mensen de weg wijs? Hoe doe ik dat eigenlijk, zo’n ziekenbezoek? En nog veel meer van dit soort vragen. Een inspirerend en informatief boek kan voor ambtsdragers een welkom steuntje in de rug zijn.

Een eenzame oude vrouw heeft eigenlijk ‘geen puf meer’. Toch wordt ze ergens door getroffen.

In een rouw- en verliesgroep praatten ouderen over hoe het is om ‘nabestaande’ te zijn. Ze her- en verkenden de verschillende rouwtaken die Manu Keirse onderscheidt: het verlies erkennen, ervaren van de pijn, aanpassen aan een nieuw leven en vooruit kijken. Hoe ga je alleen verder na een leven samen?

Provocatief pastoraat… een nieuwe vorm? Wat is dat dan, en hoe gaat dat? Ze schreef er een prachtig boek over en wil hier graag uit de doeken doen waar ze het bij ‘provocatief pastoraat’ over heeft.