Praktische theologie

Sinds 1 april is Trijnie Bouw voorzitter van de Generale Synode van de Protestantse Kerk in Nederland. Kees Posthumus sprak met haar over hoe ze omgaat met de ingewikkelde dossiers die daar op tafel liggen.

Een rubriek met prangende vragen en accurate antwoorden, dat is Lieve Toos. Heeft u ook een pijnlijke of een prangende vraag waar u graag een accuraat en adequaat antwoord op krijgt? Stuur het naar de redactie van Woord & Dienst ([email protected]).

Deze preekschets van Hans Wachtmeester is geschreven voor de laatste zondag van het kerkelijk jaar, ‘Eeuwigheidszondag’ of ‘Christus Koning’. Veel kerken houden ‘Allerzielen’: herdenking van de overledenen van dit afgelopen kerkelijk jaar. Naast de eigen gemeenteleden kunnen leden ook overledenen gedenken en daarvoor een kaars aansteken, die niet bij de eigen gemeente hoorden. Psalm 121 staat centraal in de preekschets.

Hoewel onder christenen minder suïcide voorkomt vergeleken met ongelovigen, komt het wel voor. Suïcidaliteit is geen makkelijk onderwerp om over te praten, ook niet in het pastoraat. Toch kunnen en mogen we er niet aan voorbijgaan. Dit artikel neemt ons bij de hand en probeert een begaanbare weg te wijzen.

Er wordt veel gesproken en geschreven over ‘de krimpende kerk’. We zoeken naar oorzaken én oplossingen. Of we de échte oorzaak op het spoor zijn, is maar de vraag. De auteurs van dit artikel gaan te rade bij Andrew Root, die denkt vanuit ‘ervaringen met resonantie’. Wellicht wijzen die ons hoe we in alle bescheidenheid God ter sprake kunnen brengen.

Begraven in kleine kring – in coronatijd moest het, maar voor velen blijft het nog steeds een eerste optie. Hoe kijken we naar deze ontwikkeling en hoe zullen we die waarderen?

Het laatste themanummer ging over het ambt. Het kerkelijke ambt, en dus het werk van de kerkenraad. Het lijkt goed en nuttig in onze kerkenraden aan de ambten aandacht te besteden. Dat kan aan de hand van de volgende zes aspecten van het ambt, die in het themanummer zijn beschreven.

De meeste veranderingen brengen niet waarop was gehoopt. Veranderen is kennelijk lastig. En hoewel verandering niet maakbaar is, blijft het gehoopte resultaat vaker dan nodig uit. Daar zijn minimaal vier redenen voor. Gemakkelijk wordt onderschat hoe ingewikkeld veranderen is; en overschat hoe bekwaam we zijn in verandering begeleiden. De spelaanpak past vaak niet bij de diepgang van de uitdaging.

We kennen er allemaal wel één of meer, van die bevlogen mensen die vol enthousiasme ‘ervoor gaan’. In de kerk, in onze gemeente of omgeving zetten ze zich in voor de/een goede zaak. Deze keer wordt Margriet uitgelicht, een ‘bevlogen mens’ die zich met haar werkgroep op de toekomst van haar kerk en gemeente richt.