Margriet Drent – gemeentelid

We kennen er allemaal wel één of meer, van die bevlogen mensen die vol enthousiasme ‘ervoor gaan’. In de kerk, in onze gemeente of omgeving zetten ze zich in voor de/een goede zaak. Deze keer wordt Margriet uitgelicht, een ‘bevlogen mens’ die zich met haar werkgroep op de toekomst van haar kerk en gemeente richt.

Margriet en ik leerden elkaar kennen in Taizé, waar we met een groep jongeren deze zomer naartoe gingen. Ze vertelde daar, dat ze een week van haar vakantie invult om met jongeren op pad te gaan én een dag in de week bewust niet werkt om zich te kunnen inzetten voor de kerk. Wat beweegt en bezielt deze veertiger?

… de kerkdeuren te openen naar de naaste en te delen van wat ieder heeft aan liefde

Als achttienjarige vond Margriet rust en ruimte in Taizé. Ze genoot van het zingen en de ontmoeting met andere jonge mensen. Ze had daar de diepe ervaring dat ze mocht zijn wie ze is, voelde rust en ruimte, wist zich geliefd.

Die ervaring gunt ze de jongeren uit Amersfoort ook. Daarom organiseert ze al enkele jaren een reis naar Taizé. Dit jaar met twintig jongeren. Ontzettend inspirerend, vindt ze, om die week met hen door te brengen, te luisteren naar hun verhalen, samen te zingen en stil te zijn. Te zien hoe ze geraakt worden, vaak ook door de stilte of de muziek.

Door het jaar heen is Margriet met andere zaken bezig. Ze is onder andere voorzitter van een werkgroep die zich binnen de Fonteinkerk bezig houdt met de toekomst. De gemeente verlangt ernaar om een pleisterplaats in de buurt te zijn. Een plek van ruimte en rust, van ontmoeting en bezinning, waar je welkom bent. Margriet begeleidt samen met anderen het traject om dit verlangen werkelijkheid te laten worden. Om vanuit geloof de kerkdeuren te openen naar de naaste en te delen van wat ieder heeft aan liefde. Om als kerkelijke gemeente van betekenis te zijn voor de buurt. Handen en voeten te geven aan geloof.

Er gebeurt al veel, in de Fonteinkerk, onder andere buurtmaaltijden en concerten. Maar men droomt groter. Eén van de scenario’s is: de Fonteinkerk te verduurzamen en te transformeren naar vierplek, stilteplek, aanlandplek en zorgplek voor de wijk met een mooie tuin. Om het allemaal financieel rond te krijgen moet er ruimte worden ingeleverd. Een deel van de grond is bestemd voor woningen. Een droom is om die woningen te gebruiken voor het huisvesten van een leefgemeenschap, waar mensen gaan wonen die actief betrokken zijn op de kerk en de buurt.

Zo ontstaat er een pleisterplaats. Een plek die open is, uitnodigend, waar je je welkom voelt. Het is een inspirerend traject, waarbij de inspiratie vooral zit in de ontmoeting met anderen, waar ervaringen, dromen en enthousiasme worden gedeeld. Tijdens deze gesprekken met gemeenteleden, buurtbewoners of initiatiefnemers van andere projecten in het land, wordt Margriet geraakt. Dat beweegt haar, om de droom te verwezenlijken en in Amersfoort kerk en buurt aan elkaar te verbinden en te laten zien hoe geloof relevant, mooi en wezenlijk is.