Systematische theologie
De spanning uithouden en luisteren … Eeuwout Klootwijk bespreekt de inhoud van de nieuwe synodenota over relaties met Joden en Palestijnse christenen. Wat ging aan deze beleidsnota voor de komende jaren vooraf?
Als eerste bijdrage in een drieluik over Reinhold Niebuhr (1892-1971) betoogt dit artikel dat Niebuhr met zijn unieke en ‘dissonante’ inzichten in de mens en de politiek een theoloog is om lief te hebben.
De wereld lijkt in brand te staan. We worden geconfronteerd met rampen van zowel natuurlijke als menselijke aard. Aardbevingen, overstromingen en branden verwoesten onze omgeving, terwijl politieke conflicten in Israël, Gaza en Libanon naties verscheuren. Dichter bij huis verliezen we het vertrouwen in onze eigen politieke leiders, met een kabinet dat struikelt en een verdeeld land achterlaat.
Piet de Jong waarschuwt voor het zwijgen van de kerken bij het uitroepen van een ‘asielcrisis’. Want wat betekent dit voor de mensen met wie we in Nederland samenwonen? En voor de kerk zelf?
Kan anders denken over God goed zijn voor de aarde? Arine Benschop vindt bij theologe Sallie McFague de oproep om ons God zó voor te stellen dat zorg voor de aarde en eerbied voor alle aardse wezens vanzelfsprekend worden.
In het geloof heeft de hemel altijd de beste reputatie. Het is de plek van eeuwige rust, vreugde en perfectie; een soort vijfsterrenresort voor je ziel. De aarde daarentegen, tja, dat is meer de wachtkamer. Een plek vol vergankelijkheid, een tikje rommelig en vooral niet zo glamoureus. We zijn hier tijdelijk, zo zegt men, en dat aardse gedoe? Dat is bijzaak, de echte show begint pas daarboven.
De mens heeft in Genesis de opdracht gekregen om de aarde te bevolken. Zouden daar ook gebieden buiten onze planeet bij kunnen horen? Waarom wel, of niet? Zulke vragen stelt Maaike Harmsen naar aanleiding van ontwikkelingen in technologie en kennis van het heelal.
In zijn boek Het absurde universum gaat Patrick Chatelion Counet na hoe de wetenschap, net als de theologie, vastloopt in een poging de ongrijpbare werkelijkheid te doorgronden. Hij laat zien dat wetenschappelijke theorieën, van oerknal tot zwarte gaten en de verwarrende kwantummechanica, steeds theoretischer worden en absurde trekken krijgen. Counet betoogt dat we de wetenschap, zoals eerder de theologie, kritisch moeten bekijken. Dit boek nodigt ons uit om het mysterie te omarmen en te erkennen dat geloof voortkomt uit het besef van het onverklaarbare. Tabitha ging met hem in gesprek over deze opmerkelijke ideeën.
De zon gaat weer schijnen in Nederland’, zei een politicus na de winst van zijn partij. Daar was deze zomer weinig van te merken. Het regende niet iedere dag of nacht, maar wel vaak. En áls de zon scheen…
