Een predikant heeft een stevig ego nodig, stelt Theo Witkamp. Wat zijn de valkuilen die haar of hem onvrij kunnen maken in het werk?

Een uur en twintig minuten praat de Duitse socioloog Hartmut Rosa zonder merkbare adempauzes over resonantie in het algemeen en in de kerk. Daarna beantwoordt hij in hetzelfde tempo nog eens een half uur lang vragen uit het publiek. Margot Berends geeft een samenvatting in de vorm van een betoog.

Onder bovenstaande titel stelde Kees Boele voorzitter van het college van bestuur van de Protestantse Theologische Universiteit, een boek met nieuw ontdekte correspondentie van Oepke Noordmans samen.

Het gaat ‘de groenen’ nooit ver genoeg, anderen ontkennen dat hun handelen ertoe doet. In de kortste keren is er heibel in de gemeente als het over klimaat en milieu gaat. Hoe kunnen we daar in alle rust en met respect naar elkaar over praten? En gebeurt er dan ook wat?

Geloof en kerklid zijn, gaan meestal samen op, maar niet altijd. Wie niet meer gelooft, zegt z’n lidmaatschap op. Maar niét geloven en tóch lid zijn en blijven…? Of: geen lid (meer) zijn, maar wél zeggen te geloven…? Hoe loopt het in een gesprek als zulke gedachten en wensen aan de orde komen?

Hoe voer je op goede wijze een moeilijk gesprek? Vijf gouden tips voor dit gesprek.

De kerk is voortdurend in beweging. In de loop der tijd vinden er allerlei veranderingen plaats. Sommigen zijn blij met die veranderingen; anderen hebben er moeite mee en voelen zich steeds minder ‘thuis’ in de kerk.

De waarom-vragen bij het leed dat mensen overkomt, zijn misschien wel de lastigste moeilijke vragen. Is er een antwoord? Hoe blijven wij zelf staande als het kwaad ons treft? Of, hoe kunnen we anderen nabij zijn en troosten als ziekte en dood hen overkomen?

Hoe gaan we om met kritiek? Zeker als het om de kerk gaat, die ons lief en dierbaar is? En tegelijk, hoe kun je proberen de ander ook echt te verstaan? Zit er misschien een heel verhaal achter?