Petrus is vol vuur over Gods genade en dit vlammetje wil hij ook in ons ontsteken. Hij heeft duidelijk als doel om de gemeenten die hij schrijft te bemoedigen. Hoewel zij nu verdriet hebben, zal dit maar tijdelijk zijn. Sterker nog: het is een teken dat het einde van de tijden nabij is. Het lijden heeft in dit licht zelfs zin: het zal de echtheid van het geloof doen blijken, zoals ook goud in het vuur getoetst wordt.
In Matteüs 4,1-11 wordt niet duidelijk gezinspeeld op Genesis 2,15–3,9. Toch is de combinatie van deze lezingen niet vreemd. In beide tekstgedeelten treedt een tegenstander van God op: de slang in Genesis 3 en de duivel in Matteüs 4. Deze personificaties van het kwaad proberen iemand ertoe aan te zetten om ontrouw te worden aan God, in het eerste geval met succes, in het tweede juist niet.
In de epistellezing verwijst Paulus met ‘Wat het oog niet heeft gezien en het oor niet heeft gehoord, wat in geen mensenhart is opgekomen, dat heeft God bestemd voor wie Hem liefheeft’ (1 Kor. 2,9) naar de profeet Jesaja die schrijft: ‘Geen oog zag ooit een god buiten U, die opkomt voor wie op Hem wacht. U komt ieder tegemoet die van harte rechtvaardig handelt, die uw weg gaat, met U voor ogen’ (Jes. 64,3b4a).
Wat mensen tot volk van God en verwanten van Jezus maakt is niet een eventuele bloedverwantschap, maar dat zij zich achter hetzelfde doel stellen. Doen wat God wil is de toetssteen van de onderlinge relaties en schept een verbondenheid die de bloedband te boven gaat. Zo ontstaat één volk van God in het Rijk van de Vader.
Het thema van de lezingen is: uitzicht op bevrijding. En dat uitzicht reikt over grenzen heen naar nieuwe einders. Niet alleen doorbreekt het patstellingen tussen volken, zoals de tijd van slavernij en vijandschap voor Israël in Egypte, zoals wordt aangekondigd in de eerste lezing, maar zelfs die tussen dood en leven, zoals Jezus ons laat zien. Daar past een lofzang bij voor de Eeuwige, die dit uitzicht geeft. Telkens opnieuw.
Emanuel Rutten is een invloedrijke Nederlandse filosoof, bekend om zijn heldere stijl en zijn vermogen om diepzinnige thema’s toegankelijk te maken voor een breed publiek. Hij doceert aan de Vrije […]
Bram van de Beek (1946) is een invloedrijke Nederlandse theoloog, bekend om zijn diepgravende en soms confronterende benadering van geloofsvraagstukken. Na zijn predikantschap in diverse gemeenten, werd hij hoogleraar dogmatiek aan de Universiteit Leiden en later hoogleraar symboliek aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Zijn werk kenmerkt zich door een sterke nadruk op de kruischristologie en een herwaardering van de vroege kerkelijke traditie.
Engelen spreken tot de verbeelding: hemelse wezens die tussen hemel en aarde bewegen, boodschappers van God, bewakers en dienaren. In veel spirituele en esoterische boeken worden engelen beschreven als persoonlijke gidsen of energieën. Maar wie zich verdiept in de theologische traditie ontdekt een rijker en diepgaander beeld. De Bijbel en de christelijke theologie bieden een kader waarin engelen een duidelijke plaats innemen binnen Gods openbaring en handelen in de wereld.
Het moederhart van God is een persoonlijk en theologisch doorleefd boek dat diep raakt. Natasja Bos neemt je mee in haar zoektocht naar de liefde van God, niet als abstract begrip, maar als iets tastbaars, doorvoelbaar. Haar verwondering over wat ze onderweg ontdekt heeft, werkt aanstekelijk. Tegelijkertijd blijft ze scherp en zorgvuldig: haar inzichten zijn stevig geworteld in bijbelse en theologische reflectie.
