Veelkleurig of verschillig
Mensen zijn zich steeds meer bewust van de eigen ‘kleur’. Maakt dat een gemeente veelkleurig? Of is er nog iets meer nodig?
Mensen zijn zich steeds meer bewust van de eigen ‘kleur’. Maakt dat een gemeente veelkleurig? Of is er nog iets meer nodig?
Hoe ben je er als kerk voor alle generaties? Dat is een vraag waar in kerken vaak veel aandacht, energie én frustratie in gaat zitten. Een kerk zonder jongeren is een kerk zonder toekomst, zo lijkt het soms. Het is de vraag of dat klopt: ook zonder jongeren kan een kerk een toegewijde gemeenschap van Jezus Christus zijn. Soms gaat dat zelfs beter als je niet alleen maar kijkt naar de leeftijdsverdeling in de kerk.
Onlangs was ik in het Kröller-Müller Museum. Terwijl ik daar liep, viel het me ineens op: het contrast tussen de rijke uitstraling van het museum en de onderwerpen die Van Gogh koos. Denk aan titels als ‘Kop van vrouw,’ ‘De zaaier’ en natuurlijk ‘De aardappeleters.’ Wat een kunstenaar ben je als je miljoenen mensen vol bewondering kunt laten genieten van een armelui’s familie die een pan met het goedkoopste voedsel naar binnen lepelt!
Een gewone zondagochtend in Zomba (Malawi). De deuren van de presbyteriaanse kerk staan open en iedereen uit de eerste dienst stroomt naar buiten. Wij hadden de tijd genomen en liepen nietsvermoedend om half elf naar binnen voor de tweede dienst.
Terwijl kerken aantoonbaar krimpen, wordt er nog steeds van alles georganiseerd. Heeft het nog zin om daar energie in te steken? Hanneke Allewijn reflecteert op de aankondiging van een symposium. Hoe vol is het glas?
Het Jaarthema van de Protestantse Kerk in Nederland is dit keer Ga mee! Samen getuigen van geloof, hoop en liefde. Het thema van deze aflevering is Verlangen naar een multiculturele kerk. Scriba René de Reuver: “De kerk van Christus is kleurrijker dan we denken. Die diversiteit maakt dat het evangelie in alle talen en alle culturen doorklinkt.
‘Veel LHBT+ -ers zoeken een gemeente die hen welkom heet,’ zegt Freek Houweling. Soms valt dat tegen. Wijdekerk wil hen bij hun zoektocht ondersteunen.
‘Juist die delen van het lichaam die het zwakst lijken, zijn het meest noodzakelijk,’ schrijft Paulus in 1 Korintiërs 12 – in zijn prachtige metafoor van de kerk als lichaam. Hoe kunnen we als kerk anno 2023 het zwakke, krimpende en kleine koesteren en als een spiegel voor de hele kerk laten zijn?
Dat er delen van de bevolking zijn die onderdrukking meemaken, of hebben meegemaakt, is niks nieuws vandaag de dag. Het publieke discours over onderdrukking stipt onder andere thematiek aan rondom racisme, het slavernijverleden, man-vrouwverhoudingen, de LHBTQIA+-gemeenschap of moderne slavernij. De stemmen die zo lang verstomd werden, worden mondjesmaat gehoord – althans, er wordt veel gesproken en geschreven over groepen die onrecht is en wordt aangedaan.