Als we duiken of snorkelen, zijn we even bij ze te gast. Maar niet voor lang, want het blijft hun wereld, onder water. Vissen: we observeren ze, vangen ze, eten ze. En we lezen over ze, misschien omdat we iets willen grijpen van die wonderlijke wereld.

Het bijbelboek Jona leest als een novelle. Een profeet die zijn roeping ontvlucht, scheepslieden die geen andere oplossing zien dan hem overboord te gooien en een grote vis die hem opslokt en drie dagen later uitspuwt op het strand.

Is het zionisme inderdaad een gewelddadige ideologie, een utopie die tot uitsluiting leidt? Marja van den Beld reageert op Theo Brand, de Blikvanger in het februarinummer van Woord & Dienst (jrg. 73, nr. 2).

Het vijfde boek van Mozes spreekt in hoofdstuk 4 dankbare verbazing uit over Gods verbondenheid met zijn volk in Mozes. In de hele geschiedenis van God met de mensheid kwam zo’n unieke verbondenheid niet voor (Deuteronomium 4:32-33). De beproevingen logen er niet om, maar ook Gods wonderdaden niet (4:34). Jullie boffen dat jullie dit te zien gekregen hebben (4:35) en je hebt zijn woorden ook nog mogen horen (4:36). God zelf heeft jullie bevrijd (4:37). Onderhoud dan zijn geboden, dan is deze band niet kapot te krijgen en zal het jullie goed gaan (4:40).

In het Evangelie van Johannes heeft Pasen een belangrijke plek. ‘De inzichten van na Pasen zijn leidinggevend in dit Evangelie en hebben hun stempel gedrukt op het verhaal van Jezus vóór Pasen,’ schrijft professor Martin de Boer. Je moet dus niet alleen de gebeurtenissen rond Pasen, maar ook de rest van het Evangelie lezen in dat licht. Het teken van het brood in Johannes 6 kan dan ook gelezen worden als een opmaat naar Pasen. En zo is er in de uitleg ook een verbinding te maken naar het eten van het Pesachmaal in Jozua 5.

Hoe kun je in deze tijd de Bijbel verstaanbaar maken en tegelijk recht doen aan de teksten? Hester Smits sprak met Pieter Oussoren en Matthijs de Jong over vertalen en dan vooral over de vertaling van complexe begrippen als ‘slaaf’, de godsnaam en Israël.

‘Laten we in de kerk niet te partijpolitiek zijn. Belangrijker is dat we elkaar, over de grenzen van partijen heen, herkennen in de kernwaarden van de Bijbel,’ zegt Theo Brand, overtuigd GroenLinkser en ouderling in Zwolle.

De tak afzagen waar je zelf op zit, is niet verstandig. Dat was een van de eerste lessen die ik van dominee Paul Aalders leerde.

Op de avond van 24 januari is het Toe Bisjvat: het Nieuwjaar van de Bomen. Het is dan in Israël de gewoonte om bomen te planten en het land groener te maken. Wereldwijd houden Joden een feestmaaltijd met wijn of druivensap, vruchten, lofzeggingen en verhalen over de natuur. Het feest zal dit jaar (extra) intens gevierd worden.