Tijdens de tafelgesprekken met zijn leerlingen brengt Jezus geregeld de grootheid van God ter sprake. Het lijkt erop dat Hij, bij het verheerlijken van de Vader, eerder denkt aan het kruis dan aan het lege graf.

“Jezus leren kennen in zijn tijd”, zo helder is de opzet van Zo leefde Jezus van Raymond R. Hausoul. In dit boek neemt hij de lezer mee in een ontdekkingstocht naar de cultuur van 2000 jaar geleden, met als doel de wereld van Jezus meer tastbaar te maken.

Een heilige ervaring kan richting en toekomst geven, en de ervaring dat je geliefd bent. Tijdelijk, uniek, bedoelt om je te dragen in het dagelijks (lijdende) bestaan.

Heel vroeg in de ochtend, het is nog donker, komt Maria Magdalena aan bij het graf van Jezus. De steen is weg! Waar is het lichaam van Jezus? Maria haast zich naar Petrus en Johannes, die zich zo snel mogelijk naar het graf begeven. En inderdaad: het lichaam is weg – maar de doeken liggen er nog.

Het lege graf is teken van de Opstanding. Zo wordt de leerlingen geopenbaard dat de dood niet het laatste woord heeft. Maar wat dit betekent, blijft in beginsel een mysterie. Gaandeweg groeit het geloof.

Daar liggen ze dan, de doeken waarin Jozef van Arimatea het lichaam van Jezus zo liefdevol had gewikkeld. De laatste zorg, gegeven aan de man die zoveel heeft gegeven aan de mensen om Hem  heen. De laatste zorg, met liefde, aandacht en respect gegeven.

Al eeuwen wordt op deze zondag het verhaal van de verzoeking in de woestijn gelezen. Met deze keus heeft de oude kerk gezegd: dit is het begin van zijn lijdensweg, van zijn kruisgang. Hier kiest Hij voor de weg van de gehoorzaamheid. Het kruis is niet iets wat Jezus overkwam, maar de onontkoombare consequentie van de weg die Hij koos in de woestijn.

Als medewerker van de zendingsorganisatie European Christian Mission bevind ik mij regelmatig in crossculturele kringen. Tussen de regels door vang ik weleens op hoe men over Nederlanders denkt. ‘Weet jij eigenlijk wel hoe de spoorlijnen in jullie land zijn ontstaan,’ vraagt een Britse collega mij. Ik schud mijn hoofd met een glimlach, omdat ik aan zijn pretoogjes zie dat hij hem nu gaat inkoppen. ‘Toen twee Nederlanders vochten om een stuiver.’ Ik sla terug met een leuke grap over Brexit.

Dit boek biedt een culturele, historische en literaire herwaardering van de evangeliën. We denken vaak aan de bijbelse wereld als een mysterieuze en sym­bolische wereld die losstaat van de werkelijkheid, maar dit boek probeert die bijbelse evangeliën in hun werkelijke context te plaatsen en laat ook hun blij­vende betekenis zien. Het is noch een inleiding, noch een compendium, noch een commentaar, maar een culturele en historische verkenning die lezers helpt te begrijpen waarom de auteurs van de evangeliën hun verslagen schreven, wat kenmerkend is aan elk van de evangeliën, en hoe ‘het evangelie’ – ‘het goede nieuws’ van Jezus – in elk van deze vier evangeliën doorklinkt.