Gedachten over het lijdensevangelie volgens Matteüs.

Wanneer Jezus aan het kruis alles heeft volbracht, buigt Hij het hoofd. Niet om daarmee aan te geven dat Hij verslagen is. Maar als een teken van zijn onderwerping aan de wil van de Vader.

Zacharia voorzag dat de messias een rijk van rechtvaardigheid en vrede kwam brengen. Marcus laat zien hoe Jezus als die messias vorm geeft aan dat rijk. Als gemeenschap hebben we een rol te vervullen in het bewerkstelligen van die gerechtigheid.

Als Jezus in de laatst uren die Hij doorbrengt met zijn leerlingen aan tafel zit, maakt Hij zich vooral zorgen over hen. Hij wil dat ze hun geloof niet verliezen. Ze hebben reden om moed te houden, omdat Hij de wereld al overwonnen heeft.

Tijdens de tafelgesprekken met zijn leerlingen brengt Jezus geregeld de grootheid van God ter sprake. Het lijkt erop dat Hij, bij het verheerlijken van de Vader, eerder denkt aan het kruis dan aan het lege graf.

“Jezus leren kennen in zijn tijd”, zo helder is de opzet van Zo leefde Jezus van Raymond R. Hausoul. In dit boek neemt hij de lezer mee in een ontdekkingstocht naar de cultuur van 2000 jaar geleden, met als doel de wereld van Jezus meer tastbaar te maken.

Een heilige ervaring kan richting en toekomst geven, en de ervaring dat je geliefd bent. Tijdelijk, uniek, bedoelt om je te dragen in het dagelijks (lijdende) bestaan.

Heel vroeg in de ochtend, het is nog donker, komt Maria Magdalena aan bij het graf van Jezus. De steen is weg! Waar is het lichaam van Jezus? Maria haast zich naar Petrus en Johannes, die zich zo snel mogelijk naar het graf begeven. En inderdaad: het lichaam is weg – maar de doeken liggen er nog.

Het lege graf is teken van de Opstanding. Zo wordt de leerlingen geopenbaard dat de dood niet het laatste woord heeft. Maar wat dit betekent, blijft in beginsel een mysterie. Gaandeweg groeit het geloof.