Twee verhalen, twee onafhankelijke vrouwen die beiden een huishouding voeren waar mensen komen en gaan en gastvrijheid hoog in het vaandel staat. Twee vrouwen die het beeld oproepen van de lofzang op de sterke vrouw in Spreuken 31:10-31.

Recensie van Dagboek van een vriendschap door Egied van Broeckhoven. Deze jezuïet en priester-arbeider beschrijft hoe de ontdekking van de intimiteit met zijn vriend, in het spanningsveld van hun celibataire roeping, hem opent voor Gods intimiteit.

Filip De Cavel neemt je als lezer mee naar een kindermoment tijdens een eredienst. Kinderen participeren tijdens de diensten en in dit artikel laat de auteur zien op welke manier dat kan. Het gaat om jong en oud samen.

Jolande van Baardewijk deelt in dit artikel een aantal mooie werkvormen voor een Kerstfeest met kinderen.

Op Nieuwjaarsdag hebben lang niet alle kerken meer diensten of morgengebeden. Bert Aalbers reikt voorgangers een helpende hand om de bezoekers wel een goede start van het nieuwjaar mee te geven: vanuit een reispsalm, psalm 121.

Het christendom zoals veel mensen het kennen roept nogal wat vragen en soms zelfs weerstand op. Is de Bijbel helemaal waar? Waarom doet de kerk zo vaak zo krampachtig over seksualiteit? Leidt religie niet alleen maar tot conflict? Is geloof niet een vorm van vroom zelfbedrog? Veel christenen hebben de ervaring dat discussies over dit soort vragen weinig opleveren: vaak resulteert dat alleen maar in een botsing tussen twee visies waarbij een oplossing ver weg lijkt.  

Matteüs 18 laat zien dat ook de vroegste gemeente zich met uitdagingen omtrent de interne orde geconfronteerd zag. De omgang met schuld en vergeving speelde daarbij een centrale rol. In Matteüs 18:21-35 stelt Jezus dat de roeping tot vergeving geen grenzen kent. Tegelijkertijd schetst Hij hoe deze vergeving via een weg van berouw en het inzien van schuld bereikt wordt. Een recentelijk naar voren gebrachte notie dat vergeving in het Nieuwe Testament alleen door een hoger aan een lager geplaatste geschonken kan worden, vindt hier dus geen basis.

Voor wie dit jaar meer aandacht besteedt aan Keti Koti, 150 jaar verbroken zijn van de ketenen van slavernij in onze Westerse wereld, is deze preekschets over Hagar een prachtige handreiking. Nog meer actueels biedt predikante en geestelijk verzorger Eleonora Hof met deze preekschets: van harte aanbevolen voor de vierde zondag van september of een latere zondag dit jaar.

In de perikopen voor deze zondag wordt de verantwoordelijkheid voor de ander bijzonder scherp aangezet. Zorg dragen voor de ander is niet alleen belangrijk in materieel opzicht, maar ook in moreel opzicht. In mijn eigen praktijk merk ik dat deze gedachte niet meer vanzelfsprekend is. Deels is dat een terechte angst om de ander de maat te nemen. Maar wanneer slaat deze bescheidenheid om in onverschilligheid? De teksten van deze zondag geven alle aanleiding om hierover verder te denken.