Het is een van de teksten die ik ooit als kind uit mijn hoofd moest leren om ze op te zeggen tijdens de kerstviering van school of zondagsschool: de boodschap van de engel aan de herders, Lucas 2,11-12. We kennen die woorden zó goed dat we niet meer opmerken hoe absurd ze zijn. Want hoe zou het drievoudige ‘teken’ van vers 12 de drievoudige proclamatie van vers 11 moeten ‘betekenen’?

Allerheiligen is een groepsfoto van de heiligen. De kerkelijke kalender brengt ze afzonderlijk voor het voetlicht in al hun verscheidenheid. Heiligheid is immers niet de grote gelijkmaker, zoals we vaak vrezen. Integendeel, heiligheid maakt mensen juist tot echte persoonlijkheden. Maar vandaag bezien we het geheel: de ‘wolk van getuigen’ (Heb. 12,1 – NBG51), de ‘onafzienbare menigte’ (Op. 7,9), de ‘algemene vergadering’ (Heb. 12,23 – SV).

Uit het boek Prediker lezen op Biddag voor gewas en arbeid: het zet meteen de toon. Al dat zwoegen onder de zon, waar is dat goed voor? Wat is blijvend, wat is waardevol? Wat verzamel je, vraagt Jezus in het evangelie naar Matteüs, vergankelijke of onvergankelijke zaken?

Op deze tweede zondag van de Veertigdagentijd zijn alle drie de lezingen gewijd aan godservaringen. Godservaringen die een leven met alle persoonlijke normen en waarden ondersteboven keren. Godservaringen die eeuwenlang de basis van een geloofsgemeenschap blijven vormen. Godservaringen die de koers van de geschiedenis bepalen. Lang niet alle godservaringen horen bij deze laatste categorie.

Alle boeken van Annemarie van Heijningen kenmerken zich door hun openhartige toon, herkenbare geloofsvragen en diep-menselijke thema’s. Als schrijver, spreker en columnist weet Van Heijningen haar lezers keer op keer te raken met verhalen die recht uit het leven gegrepen zijn. Haar stijl is persoonlijk, soms met een vleug humor, maar altijd doordrenkt van geloof, hoop en liefde.

Stefan Paas heeft in christelijk Nederland ondertussen de status van een superster. Dat heeft niet alleen te maken met zijn hoogleraarschap theologie aan de universiteiten van Amsterdam (VU) en Utrecht maar allicht in overwegende mate met zijn co-presentatie van de ondertussen zeer goed beluisterde EO podcast ‘de ongelooflijke podcast’. Daarin doen ze tegen de achtergrond van een geseculariseerde maatschappij aan gedocumenteerde grensverkenning over wat religie, geloof en kerk nog zou kunnen betekenen in deze woelige tijden en waarbij ze het hele klankbord van de geseculariseerde atheïst, de twijfelende agnost en de verbetenheid van het je-m’en-foutisme uitgebreid aan bod laten komen.

We snakken in onze cultuur naar bezieling. Maar we zijn ook cynisch en achterdochtig. Als Theoloog des Vaderlands pelgrimeerde Kees van Ekris door onze cultuur en ontdekte de kracht van het mythische op allerlei plekken: in de politiek, de sport, de techniek, het theater, het laboratorium, de Zuidas en de Bijlmer. In De magie van het geloof verweeft hij deze ontmoetingen op straat met bekende en onbekende tijdgenoten tot een theologie die op zinvolle wij ze over geloof spreekt, soms met een mythische gloed.

Op zaterdag 21 juni is het Tijd voor het Koninkrijk! Een dag om Gods Koninkrijk te vieren, te luisteren naar lezingen, mee te doen aan workshops en je te verbinden aan zoveel andere mensen met passie voor Gods Koninkrijk!

In De weg van vrede geeft Stefan Paas naar eigen zeggen een ‘rondleiding door het christelijk geloof’, zoals een makelaar een rondleiding geeft in een huis om je de kans te geven er verliefd op te raken. Paas maakte er een uitgebreide rondleiding van (acht hoofdstukken, 247 pagina’s) om het voldoende ‘rijk, gelaagd en interessant’ te maken voor mensen ‘die afknappen op samenvattingen van het christelijk geloof in drie plaatjes of twee stappen’.